Wednesday, February 24, 2021

അക്ഷരജാലകം/എം.കെ.ഹരികുമാർ / മഹാത്രിയയുടെ ജീവിതനിറവ് /metrovartha Feb, 22

 അക്ഷരജാലകം link

എം.കെ.ഹരികുമാർ

9995312097


മഹാത്രിയോയുടെ ജീവിതനിറവ്


'ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാം നേടണമെങ്കിൽ, ജീവിതത്തിന് എല്ലാം നൽകേണ്ടതുണ്ട്' -പ്രമുഖ ഇന്ത്യൻ ആത്മീയപ്രബോധന പ്രഭാഷകനും ചിന്തകനും ഗ്രന്ഥകാരനുമായ മഹാത്രിയോ  പറഞ്ഞതാണിത്.


ലോകത്ത് ഭൂരിപക്ഷം രാജ്യങ്ങളിൽ മഹാത്രിയോയുടെ പ്രഭാഷണത്തിന്  ആവശ്യക്കാരുണ്ട്.മനശ്ശാസ്ത്രം ,തത്ത്വചിന്ത, ദൈവചിന്ത എന്നിവയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് ഒരു പാത സ്വന്തമായി കണ്ടെത്തുകയാണ് മഹാത്രിയോ ചെയ്തത്. അവരെ അദ്ദേഹം നർമ്മവും ബുദ്ധിയും ഉപയോഗിച്ച് ജീവിതത്തിൽ എങ്ങനെ സ്വയംപര്യാപ്തതയും സന്തോഷവും നേടാമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.മാനേജ്മെൻ്റ് തലത്തിലും യൂണിവേഴ്സിറ്റി തലത്തിലും മഹാത്രിയോ പ്രഭാഷണങ്ങൾ നടത്താറുണ്ട്.തെറ്റിദ്ധാരണകൾ മാറ്റാനും തെളിഞ്ഞ ചിന്തകൾ  കൈവരിക്കാനുമാണ് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വാക്കുകൾ സഹായിക്കുക .ഹോളിസ്റ്റിക് എബണ്ടൻസ് അഥവാ സമഗ്രമായ നിറവ് എന്ന ആശയമാണ് അദ്ദേഹം  അവതരിപ്പിച്ചത്. അതോടൊപ്പം 'ഇൻഫിനിത്തീസം' എന്ന  ചിന്താപദ്ധതിയും മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു. മഹാത്രിയോവിനെ പിന്തുടരുന്നവർക്ക് ഇൻഫിനിതീസ്റ്റ് ആകാം.അനന്തമായ ദൈവികസാന്നിദ്ധ്യത്തിലേക്ക് ഉയരുകയാണ് ലക്ഷ്യം.


ദൈവം ഓരോന്നിലും


രണ്ടു ദശാബ്ദമായെങ്കിലും , തമിഴ്നാട്ടുകാരനായ ടി.ടി.രംഗരാജൻ എന്ന മഹാത്രിയോ ഇപ്പോൾ അറിവും ആനന്ദവും തേടുന്നവർക്ക് മുന്നിലുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ധാരാളം വീഡിയോകൾ ലഭ്യമാണ് .ഭൗതികജീവിതവും ആത്മീയജീവിതവും രണ്ടല്ല , ഒന്നാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെടാൻ മഹാത്രിയോയുടെ പ്രഭാഷണങ്ങൾക്ക്  കഴിയുന്നുണ്ട്. ഒരു ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനു പോകുന്ന ഒരാൾ പടിക്കെട്ടുകൾക്കു താഴെയിരിക്കുന്ന യാചകൻ്റെ മുന്നിലല്ല ആദ്യം എത്തുക;കോവിലിനുള്ളിലെ മൂർത്തിയെയാണ് ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്നത്. അവിടെയാണ് നിറവുള്ളത്.ഈ നിറവിനു വേണ്ടി എപ്പോഴും പരിശ്രമിക്കണം.എന്നാൽ സ്വന്തം  സന്തോഷം നഷ്ടപ്പെടാൻ പാടില്ല. വലിയ വിജയങ്ങൾ നേടാൻ കഴിയുന്നവരുണ്ട് .അവരുടെ വിജയത്തിൻ്റെ ഫലമായി ചുറ്റിനുമുള്ളവർക്കെല്ലാം പ്രയോജനവുമുണ്ട്.  അവരുണ്ടാക്കുന്ന വൻവിജയങ്ങൾ ആസ്വദിക്കാൻ ,അതിൽ സന്തോഷിക്കാൻ അവരവർക്കു കഴിയണം.


അനുഗ്രഹങ്ങൾ

ആഘോഷിക്കാനുള്ളത്


ഓരോ നിമിഷത്തിലും ദൈവത്തിൻ്റെ  നിറവിനായി യത്നിക്കണമെന്ന്  പറയുന്ന മഹാത്രിയോ മോസ്റ്റ് ആൻഡ് മോർ ,അൺപോസ്റ്റഡ് ലെറ്റേഴ്സ് , ക്ലാരിറ്റി ആൻഡ് പവർ എന്നീ പുസ്തകങ്ങൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആഘോഷിക്കാനുള്ളതാണ് ജീവിതത്തിലെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ എന്ന  തത്ത്വം വിശദീകരിക്കാൻ മഹാത്രിയോ  ഒരു സംഭവം പറയുന്നു. ഒരു വലിയ പാർട്ടി നടക്കുകയാണ്. അവിടെ കൂടിയിരിക്കുന്നവർ ധനികരാണ്. അവിടേക്ക് വന്ന ഒരതിഥി  പറഞ്ഞു, ഒരു സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കാനുണ്ടെന്ന്.എല്ലാവരും ആകാംഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു ,എൻ്റെ  മെഴ്സിഡസ് ബെൻസ് കാർ അപകടത്തിൽ പൂർണമായി തകർന്നു. ഇതുകേട്ട് എല്ലാവരും നിശ്ശബ്ദരായി. എന്തു പറയണമെന്നറിയാതെ വിഷമിച്ചു. എന്നാൽ ആ അതിഥിക്ക് മാത്രം യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ല . ലോകത്തിലെ വിലകൂടിയ കാർ തകർന്നതിൽ സന്തോഷമോ ?ആ ധനികൻ അവരുടെ ആകാംക്ഷ പൂരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു:  'അപകടത്തിൽപ്പെട്ട കാറിൻ്റെ ഡ്രൈവർ രക്ഷപ്പെട്ടു. ഞാനായിരുന്നു ഡ്രൈവർ .മെഴ്സിഡസ് ബെൻസ് അഞ്ചോ പത്തോ ഇനിയും എനിക്ക്  വാങ്ങാനാവും.എന്നാൽ എൻ്റെ ഒരു ചെറുവിരലെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലോ ?എനിക്കൊന്നും സംഭവിക്കാത്തത് കൊണ്ട് , ഈ നിമിഷം ആ സന്തോഷം ഞാൻ നിങ്ങളുമായി ചേർന്ന് ആഘോഷിക്കാൻ പോവുകയാണ്' .


മഹാത്രിയോ പറയുന്നു , ഈ മനോഭാവം ജീവിതത്തിലെ അനുഗ്രഹങ്ങളിൽ സന്തോഷിക്കുന്നവർക്ക് മാത്രമുള്ളതാണ് .ജീവിതത്തിൽ ദൈവം നമുക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ള ധാരാളം സിദ്ധികളും അവസരങ്ങളും അനുഗ്രഹങ്ങളും അറിവുകളുമുണ്ട്. അതിലെല്ലാം നമുക്ക് സന്തോഷിക്കാൻ വകയുണ്ട്. എങ്കിൽ നമുക്ക് നിരാശപ്പെടേണ്ടതില്ല; മറ്റുള്ളവരെ പഴിക്കേണ്ടതില്ല .


മഹാത്രിയോയുടെ ചില വാക്യങ്ങൾ ചുവടെ:


1)ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുക.2) ഒരു കാര്യത്തിൽ  ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുക.3)നിങ്ങളുടെ വികാരങ്ങൾ നിങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്. മറ്റാരെയും പഴിക്കേണ്ട.4) നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നം അറിവില്ല എന്നുള്ളതല്ല. നിഷ്ക്രിയത്വമാണ്.5) സ്നേഹം പുറത്തുകാണിക്കാൻ ഇല്ലെങ്കിൽ അത് സ്നേഹമല്ല; സ്നേഹം ഉള്ളിൽ അനുഭവിച്ചാൽ പോരാ .അത്  പ്രകടിപ്പിക്കണം .6)എനിക്ക് കാണാവുന്നിടം വരെയേ പോകാനൊക്കൂ. അവിടെ ചെന്നാൽ ഇനി പോകാനുള്ള ഇടം അവൻ കാണിച്ചുതരും.7) നിങ്ങളെക്കാൾ വലിയ ലക്ഷ്യം കണ്ടുപിടിക്കുക.8) നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ട വിജയം നിങ്ങളിൽ നിന്നു തന്നെ ശക്തമായി ആവശ്യപ്പെടുക.9) സംഗീതം ഉപകരണത്തിൽ നിന്നല്ല വരുന്നത്;ഉപകരണത്തെ അവൻ മാധ്യമമാക്കുന്നുവെന്ന് മാത്രം.10)ബന്ധങ്ങളുടെ കെട്ടുറപ്പിനു , എന്തു കൊടുക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് മാത്രം ചിന്തിക്കുക ;എന്ത് നേടാമെന്ന് ചിന്തിക്കാതിരിക്കുക.


ഏത് ബന്ധത്തെയും നിർവ്വചിക്കുന്നത് പൂർണമായ സത്യസന്ധതയും സ്വാതന്ത്ര്യവും പരസ്പരധാരണയുമാണെന്ന് മഹാത്രിയോ പറയുന്നു. എങ്കിലും നമുക്ക് ആ നിലയിലെത്താനാകുന്നില്ല. ബാഹ്യമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ കുറച്ചുകൊണ്ടുവന്നാൽ നമ്മളെല്ലാം ആന്തരികമായി ഒരേതരം ആൾക്കാരാണെന്ന് മഹാത്രിയോ  പറയുന്നത് ഭാരതത്തിൻ്റെ മഹത്തായ തത്ത്വമാണ്. നമ്മൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് ബാഹ്യമായി വ്യത്യസ്തരാകാൻ വേണ്ടി വാശി പിടിക്കുന്നത്?


വരണ്ട വഴികൾ


കെ.ആർ.ടോണിയുടെ 'ചെമ്മണ്ണിടവഴിയും ടാർറോഡും' (മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് ,ഫെബ്രുവരി 20) എന്ന കവിത അനുഭവദാരിദ്ര്യംകൊണ്ട് സാമാന്യം ഭേദമായി തന്നെ പരാജയപ്പെട്ടു.


"തണ്ടിലിരുന്ന് പുകയൂതുന്ന വണ്ടിക്കാരനും കൂടി വന്നതോടെ കവിതയിൽ എനിക്ക് സ്ഥലമില്ലാതായി!

ഞാൻ മൺതിട്ടയിലേക്ക് പറ്റിനിന്നു. ചക്രപ്പാട് ചെമ്മണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞു. തലയിൽ വിറകുകെട്ടുമായി

ഒരു കാവ്യബിംബവുമെത്തി " .


ടോണി വായനക്കാരനെക്കുറിച്ചോർക്കണം. ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നത് ടോണി ഒരു കോളേജ് അദ്ധ്യാപകനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നാണ്. എങ്കിൽ ഇതുപോലെയേ എഴുതാൻ പറ്റൂ. എന്താണോ എഴുതുന്നത്, അതിനോട് അല്പംപോലും അടുപ്പമില്ലെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി ,പുറംലോകത്തെയാകെ പരിഹസിച്ച് ,സ്വന്തം സുരക്ഷിതത്വത്തിൽ ആർത്തുല്ലസിച്ച് വികാരരഹിതമായി തന്നെ എഴുതണം! . എന്നാൽ ഒരിടത്ത് ജീവിതം തിളച്ചുമറിയുന്നുണ്ടെന്ന് കാണാൻ പരിശ്രമിക്കണം.അത് കാണാൻ ത്രാണിയില്ലെങ്കിൽ സ്വയം അ വിശ്വസിക്കണം. ഒരു കവി എന്ന നിലയിൽ ,തന്നെ നിലനിർത്തിയിരിക്കുന്ന സകല സ്ഥാപനങ്ങളും വെറും മിഥ്യയുടെ എടുപ്പുകളാണെന്നും അവയെല്ലാം വ്യാജമേൽവിലാസമാണ്  ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്നും  മനസ്സിലാക്കുന്നിടം വരെ ഈ വരണ്ട ചെമ്മണ്ണിടവഴി തുടരും.


മാനസിയുടെ പ്രമേയങ്ങൾ


മനസി എഴുപതുകളിൽ നല്ല കഥകൾ എഴുതിയിരുന്നു. അവരെ ഭാവിയിലെ മികച്ച കഥാകാരിയായി കണ്ട കുറെ വായനക്കാരുണ്ടായിരുന്നു. എൺപതുകളിൽ  വി.പി.ശിവകുമാറിൻ്റെയും നരേന്ദ്രപ്രസാദിൻ്റെയുമൊക്കെ ചർച്ചകളിൽ മാനസി എന്ന പേര് വരുമായിരുന്നു .ദീർഘകാലം മുംബൈയിൽ കഥാരഹിതയായി ജീവിച്ച മാനസി ഇപ്പോൾ 'വീട്'(ഭാഷാപോഷിണി ,ഫെബ്രുവരി ) എന്ന കഥയുമായി വന്നത് പ്രതീക്ഷ നല്കി. അവർ പറയുന്നത് ഒരു യുവതി ഭർത്താവിൻ്റെ വീട്ടിൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതും ,പിന്നീട് ഭർത്താവിൻ്റെ മരണത്തെ തുടർന്ന് സ്വന്തം വീട്ടിലെത്തി നിരാശയോടെ  തിരിച്ചുപോകുന്നതാണ്. വാസ്തവത്തിൽ, മാനസിയുടെ  ഇത്തരം പ്രമേയങ്ങൾ വായനക്കാർക്ക് പുതുമയുള്ളതല്ല. ഇതിനേക്കാൾ കൊടുംഭീകരമായ ഗാർഹിക പ്രശ്നങ്ങളെ നേരിൽക്കണ്ട്, കഴുത്തിന് വെട്ടുകിട്ടി പിടഞ്ഞു വീഴുന്ന ധാരാളം സ്ത്രീകളുള്ള നാടാണിത്. അപ്പോൾ  മാനസി ഇതുപോലൊരു സംഭവം വിവരിച്ചാൽ കഥയിൽ എന്താണ് നേടുന്നത് ?വായനക്കാരെ ഇതു വല്ലതും ഏശുമോ ?


അക്കാദമിയുടെ വീതംവയ്പ്പ്


കേരള സാഹിത്യഅക്കാദമി പതിവുപോലെ ഇത്തവണയും  രാഷ്ട്രീയം നോക്കി അവാർഡ് വീതംവച്ചു. പി.അപ്പുക്കുട്ടനും റോസ്മേരിക്കും കലാനാഥനും മറ്റും  സമഗ്രസംഭാവനയ്ക്ക് അവാർഡ് കൊടുക്കുന്നതിൻ്റെ യുക്തി എന്താണെന്ന് ആരും ചോദിക്കില്ല. കാരണം, ഈ അക്കാദമിയെ എല്ലാവർക്കുമറിയാം .അക്കാദമികളിൽ  രാഷ്ട്രീയത്തിൻ്റെ പേരിൽ സ്ഥാനം നേടുന്നവർ ഒരു സ്ഥാപനത്തെ  നശിപ്പിക്കുമെന്നതിൻ്റെ തുടർ അനുഭവങ്ങളാണ് ഇതൊക്കെ .ഒരവാർഡ്‌ രണ്ടും മൂന്നും  പേർക്ക് വീതം വച്ചത് കണ്ടു.ചുരുങ്ങിയത് അഞ്ചുപേർക്കെങ്കിലും ഒരവാർഡ് പകുത്തു നല്കണം. അപ്പോൾ ലിസ്റ്റിലുള്ളവർക്കെല്ലാം കൊടുക്കാമല്ലോ.


വാക്കുകൾ 


1)ഒരാൾ സ്വയമൊരു പുഴുവായിത്തീർന്നാൽ ,പിന്നെ ആളുകൾ ചവിട്ടിത്തേച്ചു എന്ന് പരാതി പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല .

ഇമ്മാനുവൽ കാൻ്റ്,

(ജർമ്മൻ ചിന്തകൻ) 


2) വാക്കുകൾ പ്രകൃതിയെ പോലെയാണ് .ആത്മാവിനെ പകുതി അനാവൃതമാക്കിയിരിക്കുന്നു, പകുതി മറച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നു. 

ടെന്നിസൺ ,

(ബ്രിട്ടീഷ് കവി)


3)ജീവിതം ഒരു പൂവാണ്; സ്നേഹമാകട്ടെ ,അതിനുള്ളിലെ തേനാണ്.

വിക്ടർ ഹ്യൂഗോ ,

(ഫ്രഞ്ച് എഴുത്തുകാരൻ )


4)സെക്സ് ഇല്ലാത്തതിൻ്റെ പേരിൽ ആരും മരിക്കില്ല. എന്നാൽ പ്രണയം കിട്ടാതെ വന്നാൽ മരിക്കും.

മാർഗരറ്റ് അറ്റ്വുഡ് ,

(കനേഡിയൻ പെൺകവി)



5)ഹെമിംഗ്വെയെപ്പോലെ മറ്റൊരു എഴുത്തുകാരനെയും ഞാൻ സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല.

ഇറ്റാലോ കാൽവിനോ,

(ഇറ്റാലിയൻ എഴുത്തുകാരൻ )



കാലമുദ്രകൾ


1)തപോവനസ്വാമികൾ


തപോവനസ്വാമികളുടെ 'ഹിമഗിരിവിഹാരം' എന്ന പുസ്തകം തന്നെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചുവെന്ന്  എൺപതുകളുടെ തുടക്കത്തിൽ നരേന്ദ്രപ്രസാദ് പറഞ്ഞതോർക്കുന്നു.


2)ജയനാരായണൻ


സൗന്ദര്യാത്മക, മിസ്റ്റിക് കഥകളിലൂടെ ചെറുകഥയെ ഏകാന്തമായ വൈകാരിക അനുഭവമാക്കിയ  ജയനാരായണൻ്റെ കഥകൾ പുന:പ്രസിദ്ധീകരിക്കണം.


3)വി .രാജകൃഷ്ണൻ

എഴുപതുകളുടെ ഒടുവിൽ വി. രാജകൃഷ്ണൻ എഴുതിയ 'രോഗത്തിൻ്റെ പൂക്കൾ ' എന്ന വിമർശനകൃതി, പുതിയ സാഹിത്യം രോഗത്തിൽ നിന്നും തിന്മയിൽ നിന്നുമാണ് വളർന്നു വരുന്നതെന്ന് വിവരിച്ചു.കോളേജ് കുട്ടികളെ പോലും ഈ കൃതി ആകർഷിച്ചു.


4)മാധവൻ അയ്യപ്പത്ത്


ബുദ്ധമതത്തിലെ ആധികാരിക ഗ്രന്ഥമായ 'ധർമ്മപദം ' മലയാളത്തിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയ മാധവൻ അയ്യപ്പത്ത്  നിശ്ശബ്ദതയിലാണ് കൂടുതലും ജീവിച്ചത്.മലയാള കവിതയിലെ സാരവത്തായ പദകോശമാണ് അയ്യപ്പത്ത്.


5)ലക്ഷ്മി ഗോപാലസ്വാമി


മലയാളം പറയുന്നത് ഒരാളിൻ്റെ  സ്വന്തം ശീലമാണ് .അവനവൻ്റെ  ഉച്ചാരണസാധ്യതയ്ക്കും ശാബ്ദികവിന്യാസത്തിനും  അനുസരിച്ച് വർത്തമാനം പറയുന്നതാണ് വികാസം.മലയാളിയല്ലാത്ത ലക്ഷ്മി ഗോപാലസ്വാമിയാണ് നന്നായി മലയാളം പറയുന്ന വനിത.


Friday, February 19, 2021

അക്ഷരജാലകം/എം.കെ.ഹരികുമാർ / സന്തോഷത്തിൻ്റെ ദർശനികത/metrovartha Feb 15,2021

 അക്ഷരജാലകംlink

എം.കെ.ഹരികുമാർ

9995312097


സന്തോഷത്തിൻ്റെ ദാർശനികത


'നിങ്ങളുടെ ജീവിതം എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു തരാൻ  എനിക്കാവില്ല .എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ജീവിതം എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് കണ്ടെത്തുന്നതിൽ എനിക്ക് സഹായിക്കാനാകും' - ശൂന്യതയിൽ നിന്നും നിരാശയിൽ നിന്നും കഷ്ടപ്പാടിൽ നിന്നും വളർന്ന് ധാരാളമാളുകൾ കാത്തിരിക്കുന്ന യുവ പ്രചോദനപ്രഭാഷകനും ഗ്രന്ഥകാരനുമായി വളർന്ന ഇയോദീഗീ ആവോഷികയുടെ (അമെരിക്ക) വാക്കുകളാണിത്.


ജീവിക്കാൻ ഒരു വഴിയല്ല ഉള്ളത്;ആയിരക്കണക്കിനു വഴികളുണ്ട്. എന്നാൽ സുരക്ഷിതമായ ഒരു ഇടനാഴി  ലഭിച്ചാൽ ,അതിൻ്റെ കൃത്യമായ സമയക്രമങ്ങളിൽ ചിട്ടയൊപ്പിച്ചു ഒരേപോലെ ജീവിക്കുന്നവരാണ് അധികവും. അതിൻെറ പരിമിതികളെ തുറന്നു കാട്ടി  സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഇടുങ്ങിയ  കാഴ്ചപ്പാടുകൾ നീക്കം ചെയ്യാനാണ് അദ്ദേഹം ശ്രമിക്കുന്നത്.


ആവോഷിക രണ്ടു പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതിയിട്ടുണ്ട് :1) ദ് ഡെസ്റ്റിനി ഫോർമുല - ഫൈൻഡ് യുവർ പർപസ് 2) യു 2.0 :സ്റ്റോപ്പ് ഫീലിംഗ് സ്റ്റക്ക് ,റീ ഇൻവെൻ്റ് യുവേഴ്സൽഫ് .വിജയം എന്നാൽ പണമാണെന്ന സങ്കല്പത്തിലല്ല ആവോഷികയുടെ വർത്തമാനങ്ങൾ നീളുന്നത് .ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാവരെയും സന്തോഷിപ്പിക്കണമെന്ന പരമ്പരാഗതമായ ചിന്താധാരയെ തിരുത്തിക്കൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുപോകുന്നത്. മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട വീക്ഷണത്തോടെ ലോകത്തെ നോക്കരുത് .എപ്പോഴും യഥാതഥമായിരിക്കേണ്ട. പുറത്തെ  എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും കേൾക്കേണ്ട. നിങ്ങളുടെ ഒരു പരാജയത്തിലോ  വീഴ്ചയിലോ ലോകം അവസാനിച്ചു എന്ന് കരുതേണ്ടതില്ല. ഒരു ദരിദ്രനായതുകൊണ്ട് അയാൾ സമ്പൂർണമായി അസന്തുഷ്ടനാണെന്നോ  നിരാശനാണെന്നോ അർത്ഥമില്ല. ഭൗതികമായ സമൃദ്ധിയില്ലെങ്കിലും  സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നവരുണ്ട്. മനുഷ്യൻ്റെ നോട്ടത്തിൻ്റെ  പ്രത്യേകതയാണിത് .


ആറ് മാർഗങ്ങൾ


ആവോഷിക ആറ് മാർഗങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു ,സന്തോഷം കൈവിട്ടു പോകാതിരിക്കാൻ.

1)മറ്റുള്ളവർ പറയുന്നത് കേട്ട് നിങ്ങളുടെ സന്തോഷം നശിപ്പിക്കരുത്. അവരുടെ അഭിപ്രായത്തെ മാനിക്കരുതെന്നല്ല ; സന്തോഷത്തിനുവേണ്ടി മാതാപിതാക്കളെ തള്ളാനും പാടില്ല . നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും നല്ലത് എന്താണെന്ന് സ്വയം തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട് .അതിനനുസരിച്ച് സന്തോഷത്തെ പുനർനിർവ്വചിക്കണം.


2)ലോകം മുഴുവൻ സ്വന്തം തലയിലാണെന്ന നിലപാടിൽ നിന്ന് പിന്മാറുക. കുറെ മണിക്കൂറുകൾ നിങ്ങളിൽ തന്നെ ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിക്കുക. ലോകത്ത് നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കെ തന്നെ അതിൻ്റെ ഭാരം നിങ്ങളുടെ ചുമലിൽ ആണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. 


3)ഭയപ്പെടാതിരിക്കുക .മരണത്തെക്കുറിച്ച് ഓർത്ത് ഭയപ്പെട്ടാൽ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല .ഏത് ദുരിതത്തിൽ വീണാലും ഭയപ്പെടരുത്.


4)നന്ദിയോടെയിരിക്കുക. സ്വപ്നങ്ങളുടെ പിന്നാലെ പോകാൻ എല്ലാവരും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ പ്രധാനമായി തോന്നുന്ന എല്ലാറ്റിലും വൈരുദ്ധ്യമുണ്ട് .ആഗ്രഹിക്കുന്ന പക്ഷം അതിനു സാധ്യതയുണ്ടെങ്കിലും അതെല്ലാം നമ്മളിൽ നിന്ന് വളരെ  അകലെയാണ് .കാരണം നമ്മൾ ഇന്നിലാണ് ,ഈ നിമിഷത്തിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്.ഈ നിമിഷത്തിലാണ് നമുക്ക് നിലനില്പും പൂർണതയുമുള്ളത്. ഈ നിമിഷത്തോട് നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കുക. ഓരോ ദിവസവും ചുരുങ്ങിയത് മൂന്നു കാര്യങ്ങളിലെങ്കിലും നന്ദി പ്രകാശിപ്പിക്കണം. നന്ദി നമ്മെ സാന്തോഷത്തിലേക്ക് നയിക്കും .


5)ശരീരത്തെയും മനസിനെയും കാത്തുരക്ഷിക്കുക. സ്വന്തം  ശരീരത്തിലേക്ക് എന്താണ് കൊടുക്കുന്നത് ,മനസ്സിൽ  ഏൽപ്പിക്കുന്നത് ഏത് തരത്തിലുള്ള ഭാരമാണ് എന്നിവയെല്ലാം ഒരാളുടെ സന്തോഷത്തെ ബാധിക്കും. അവനവനോട് അല്പം ദയ കാണിക്കണം.


6)സ്വന്തം പ്രവൃത്തിയിൽ ഉത്തരവാദിത്വമുള്ളവരാകുക. അപ്പോൾ മറ്റാരെയും പഴിക്കേണ്ടി വരില്ല .


സന്തോഷത്തിൻ്റെ പ്രകൃതി


ആവോഷികയുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്ക് അനുബന്ധമായി മറ്റു ചില കാര്യങ്ങൾ കൂടി അവതരിപ്പിക്കാൻ ഞാനാഗ്രഹിക്കുകയാണ്. സന്തോഷത്തിൽ ഒരു ദാർശനികതയുണ്ട്. ഒരാൾ താൻ സന്തോഷവാനാണോയെന്ന് എപ്പോഴും ചോദിക്കേണ്ടതുണ്ടോ? അത് വളരെ കൃത്രിമമായിരിക്കും. മനസ്സിൽ പ്രതീക്ഷയോടെ കണ്ടിരുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുമ്പോൾ സന്തോഷം തോന്നുമല്ലോ. അത് യഥാർത്ഥമാണോ? കുറേ സമയം  കഴിയുമ്പോൾ മനസ്സ് വീണ്ടും പഴയ താളത്തിലേക്ക് തന്നെ വരും. സന്തോഷമുണ്ടെന്ന് സ്വയം സ്ഥാപിക്കേണ്ടി വരുന്നു. പ്രകൃതിയിൽ ഒരു വണ്ടിനും ചീവീടിനും ശലഭത്തിനും സന്തോഷമുണ്ട്. എന്നാൽ ആ സന്തോഷം അവയുടെ പറക്കലിൽ നിമജ്ജനം ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്. അതിൻ്റെ  പ്രകൃതിയിൽ അത് നിഗൂഢമാണ് . ചീവീടിൻ്റെ ശബ്ദം അതിൻ്റെ സന്തോഷത്തിൻ്റെ ഭാഷയാണ്.അതാകട്ടെ  ശരീരത്തിനുള്ളിൽ സമന്വയിച്ചിരിക്കുകയാണ് .ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടാവാത്ത സന്തോഷത്തെ അത് എത്തിപ്പിടിക്കുകയല്ല. മനുഷ്യൻ്റെ കാര്യത്തിൽ ഈ എത്തിപ്പിടിക്കൽ ആവശ്യമാണ്.സന്തോഷത്തിൻ്റെ നിമിഷം കഴിഞ്ഞാൽ മനുഷ്യന് അത് നഷ്ടപ്പെടുകയാണ്. സന്തോഷം കിട്ടുകയാണെങ്കിൽ അത് നമ്മളിൽ നേരത്തേ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നിടത്താണ് യഥാർത്ഥ സന്തോഷമുള്ളത്.ജീവിതത്തിലില്ലാത്ത  സന്തോഷത്തെ അന്യമായി കണ്ട് അതാർജിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് താത്കാലിക ശാന്തി മാത്രമാണ്.


കഥാചർച്ച വിരസം ,വിഫലം


മലയാളകഥയെക്കുറിച്ച് വി .കെ. ശ്രീരാമൻ്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സംഘടിപ്പിച്ച ഒരു ചർച്ച (ഭാഷാപോഷിണി, ഫെബ്രുവരി ) വായിച്ചതു വെറുതെയായി. തുറന്നുപറഞ്ഞാൽ ,ഈ ചർച്ചകൊണ്ട് ഒരു പ്രയോജനവുമുണ്ടായില്ല. നിരാശയാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. മലയാളകഥയെക്കുറിച്ച് വി.കെ.ശ്രീരാമൻ ,പി. പി. രാമചന്ദ്രൻ ,പി.എൻ.ഗോപീകൃഷ്ണൻ , കെ.ഗോവിന്ദൻ ,ഇ.പി.രാജഗോപാലൻ ,റഫീക്ക് അഹമ്മദ് തുടങ്ങിയവർക്ക് ഒന്നും പറയാനില്ല. ഈ ചർച്ച വായനക്കാരെ പ്രചോദിപ്പിക്കില്ല . ചർച്ച നടത്തിയവർ പ്രവാസജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും അനുഭവം എഴുതുന്നതിനെക്കുറിച്ചുമാണ്  ദീർഘമായി സംസാരിക്കുന്നത്. ചെറുകഥയിലെ കലയെക്കുറിച്ചുള്ള അജ്ഞത ഭയാനകമായിരുന്നു. ഗൾഫിൽ തൊഴിലാളികളെ വാടകയ്ക്ക് കൊടുക്കുന്ന ദല്ലാൾമാരെപ്പറ്റി ആരും എഴുതുന്നില്ല എന്നാണ് ശ്രീരാമൻ  പരാതിപ്പെടുന്നത്.ഗോപീകൃഷ്ണൻ ഈ ചർച്ചയെ  പ്രവാസികളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള അവസരമാക്കുന്നു, എന്തോ അജണ്ടയുള്ളതുപോലെ. ഗൾഫിലെ  അനുഭവങ്ങൾ പ്ലാനിങ്ങോടെ  എഴുതാൻ ശ്രമിക്കുന്നതാണ്  മലയാളകഥയിലെ വർത്തമാനം എന്ന മട്ടിലാണ് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വാദങ്ങൾ. ഇതൊക്കെ അർത്ഥശൂന്യമാണെന്ന് പറയട്ടെ. അനുഭവമെഴുതുന്നതിനെ സാഹിത്യം എന്ന മട്ടിൽ ഈ ചർച്ചയിൽ  അടിച്ചേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് കാണാം. കലയുടെയും സൗന്ദര്യത്തിൻ്റെയും ആവിഷ്കാര മേഖലയാണ് കഥ എന്ന ചിന്തയെ തകർക്കാനും കഥയുടെ മഹത്തായ സംസ്കാരത്തെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാനുമുള്ള പദ്ധതിയായി ഈ ചർച്ച മാറിയത് യാദൃച്ഛികമായി കാണാനാവില്ല.മലയാളകഥയിലെ പ്രധാന പ്രശ്നം ഗൾഫാണെന്ന് പറയുന്നതിലെ വൈരുദ്ധ്യം നല്ലൊരു വായനക്കാരനെ ഞെട്ടിക്കുക തന്നെ  ചെയ്യും. 


സംവേദനമില്ലാത്തവർ


കഥ എന്ന സാഹിത്യരൂപത്തെപ്പറ്റി ഒരു ശബ്ദവും ഉയർന്നു കണ്ടില്ല.മലയാളത്തിലെ പരീക്ഷണ സ്വഭാവമുള്ള, സൗന്ദര്യാത്മകതലത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്യാവുന്ന ,വേറിട്ട ഒരു ടോൺ സ്വീകരിക്കുന്ന കഥകളെല്ലാം മറന്നതാണോ ഇവർ ?അല്ലെങ്കിൽ ഇവർക്ക് അതിനെക്കുറിച്ച് അറിയില്ലായിരിക്കും .


ഈ ചർച്ചയിൽ പങ്കെടുത്തവരുടെ സംവേദനശീലം കാലഹരണപ്പെട്ടതും തുരുമ്പിച്ചതുമാണ്.മലയാളകഥയെ ക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ച എങ്ങനെയാണ്  ഈവിധം ബഹിർമുഖമാകുന്നത് ? എന്ത് വിഷയം ചെറുകഥയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു എന്നത്  രണ്ടാമത്തെ കാര്യമാണ്. എങ്ങനെ എഴുതുന്നു ,ഏത് ശൈലി ,ക്രാഫ്റ്റ്, ഭാഷ സ്വീകരിക്കുന്നു എന്നതാണ് പ്രധാനം.വി.പി.ശിവകുമാറിൻ്റെ 'പന്ത്രണ്ടാം മണിക്കൂർ' യു.പി.ജയരാജിൻ്റെ ' 'നിരാശാഭരിതനായ സുഹൃത്തിനൊരു കത്ത് ' തുടങ്ങിയ കഥകൾ കേട്ടിട്ടുപോലുമില്ലാത്തവർ എന്തിനു കഥാചർച്ചയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു?.


സംസ്കൃത വാക്കുകളോട് താല്പര്യമില്ലെന്നും മീശ എന്നതിനു പകരം ശ്മശു എന്നോ അപ്പനു പകരം പിതാവെന്നോ മുലയ്ക്ക് സ്തനം എന്നോ പറയില്ലെന്ന് കഥാകൃത്ത് എസ്. ഹരീഷ് (പച്ചമലയാളം ,ഫെബ്രുവരി ) പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. എങ്കിൽ ഹരീഷ് എന്ന പേര് ഉടനെ മാറ്റണം. ഹരീഷ് എന്നാൽ ഹരി എന്ന ഈശൻ എന്നാണർത്ഥം. രണ്ടും സംസ്കൃതപദങ്ങൾ .അതു പോലെ ,കഥാകൃത്ത് ,നോവൽ ,നോവലിസ്റ്റ് എന്നൊന്നും പറയരുത്. അതൊക്കെ വേറെ ഭാഷയിലെ വാക്കുകളാണല്ലോ.പിതാവിനെയും സ്തനങ്ങളെയും എന്തിനാണ് പ്രതിരോധിക്കുന്നത് ?വാസ്തവത്തിൽ ,ഇതൊന്നുമല്ല ഒരെഴുത്തുകാരൻ്റെ വലിയ പ്രശ്നങ്ങൾ.


വാക്കുകൾ 


1)ലോകത്തിൻ്റെ സങ്കടങ്ങളിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇടപെടുക. നമുക്ക് ലോകത്തിലെ സങ്കടങ്ങളെ ചികിത്സിച്ചു ഭേദമാക്കാനാവില്ല, എന്നാൽ അതിൽ എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കഴിയും.

ജോസഫ് കാമ്പെൽ,

(അമെരിക്കൻ  വിമർശകൻ)


2)സന്തോഷം ശരീരത്തിന് നല്ലതാണ്; എന്നാൽ ദുഃഖമാണ് മനസ്സിലെ ശക്തികൾ വികസിപ്പിക്കുന്നത്.

മാർസൽ പ്രൂസ്ത്,

(ഫ്രഞ്ച് എഴുത്തുകാരൻ )


3)ലോകത്തിലുള്ളതെല്ലാം ഒരു യെസ് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് തുടങ്ങുന്നത് .ഒരു തന്മാത്ര മറ്റൊന്നിനോട് യെസ് പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് പിറവിയുണ്ടായത്. 

ക്ലാരിസ് ലിസ്പെക്ടർ ,

(ബ്രസീലിയൻ എഴുത്തുകാരി )


4)ചരിത്രം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്  ഇതാണ് :രാജ്യങ്ങളോ, ഭരണകൂടങ്ങളോ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് യാതൊന്നും പഠിക്കുന്നില്ല.

ഹെഗൽ ,

(ജർമ്മൻ ചിന്തകൻ)


5)മനുഷ്യാസ്തിത്വത്തിൻ്റെ സമസ്യ നിലനിൽക്കുന്നത് വെറുതെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിലല്ല; ജീവിക്കാനായി എന്തെങ്കിലും ഒരു കാരണം കണ്ടെത്തുന്നതിലാണ്.

ദസ്തയെവ്സ്കി ,

(റഷ്യൻ എഴുത്തുകാരൻ )



കാലമുദ്രകൾ


1)വത്സൻ കൂർമ്മ കൊല്ലേരി


സമകാലീന ചിത്ര ,ശില്പകലയിലെ ആഴമുള്ള കാഴ്ചകൾ ഒഴുകുന്ന വത്സൻ കൂർമ്മ കൊല്ലേരി പാരീസിൽ നിന്നാണ് കലാപഠനം പൂർത്തിയാക്കിയത്. ഏത് നവമാധ്യമങ്ങൾ വന്നാലും മനുഷ്യൻ എന്ന അവസ്ഥയുടെ ജീവിക്കുന്ന അനുഭവം നഷ്ടമായാൽ എല്ലാം വ്യർത്ഥമാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു.


2)ബോസ് കൃഷ്ണമാചാരി


കേരളം വിട്ട് ഒരു കലാപ്രവർത്തനമണ്ഡലം സൃഷ്ടിച്ച ചിത്രകാരൻ ബോസ് കൃഷ്ണമാചാരി കേരളത്തിൽ ബിനാലെ എന്ന ആശയം യാഥാർത്ഥ്യമാക്കി. അതിനൊപ്പം ചിത്ര, ശില്പ ,പ്രതിഷ്ഠാപനകലയിൽ സ്പന്ദിക്കുന്ന കലാകാരജീവിതമുണ്ടെന്ന്, ആഗോള പരിപ്രേക്ഷ്യമുണ്ടെന്ന്  സാധാരണക്കാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിൽ വലിയ  പങ്കുവഹിച്ചു .


3)സിവിക് ചന്ദ്രൻ


ബാലൻ പൂതേരി എന്ന എഴുത്തുകാരന്  പത്മശ്രീ ലഭിച്ചപ്പോൾ പ്രകോപിതരായവരോട് സിവിക് ചന്ദ്രൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു.വനങ്ങൾ സിംഹങ്ങൾക്കും കടുവകൾക്കും  മാത്രമുള്ളതല്ല, മണ്ണിരകൾക്കും  ചെറുപ്രാണികൾക്കും കൂടി അവകാശപ്പെട്ടതാണ് എന്ന ചിന്തയാണ് അദ്ദേഹം നല്കിയത്.സാഹിത്യം ഒരു വനമാണ് ,ഓരോ എഴുത്തുകാരനും അവിടെ ഇടമുണ്ടെന്ന് കവി പാബ്ളോ നെരൂദ പറഞ്ഞത് ഓർത്തുപോയി.


4)ജോഷി 


കൊമേഴ്സ്യൽ സിനിമയുടെ വിജയത്തിൻ്റെ എല്ലാ ഹോർമുലകളും മനസ്സിലാക്കിയ ജോഷി 'പത്രം' എന്ന സിനിമയിലൂടെ മറ്റൊരു ചുവട് പരീക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ 'പൊറിഞ്ചു മറിയം ജോസ് ' എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ ജോഷി മിതത്വത്തിൻ്റെയും മര്യാദയുടെയും ഇതുവരെ കാണാത്ത ഒരു സമീപനമാണ് സ്വീകരിച്ചത്; ജനപ്രിയമാക്കാൻ അധികഭാഷണമൊന്നും ഇല്ലാതെ തന്നെ ജനപ്രിയമാക്കുന്ന വിദ്യ .


5)ജി .ശങ്കരക്കുറുപ്പ് 


സുഗതകുമാരിയുടെ 'സ്വപ്നഭൂമി' എന്ന കവിതാസമാഹാരത്തിൻ്റെ  അവതാരികയിൽ (1965)  ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പ് എങ്ങനെ എഴുതി : 'ഇതിലെ കുലീനയായ ഭാവനയുടെ വ്യംഗ്യമര്യാദാമധുരമായ ഭാഷ താർക്കിക യുക്തിവാദികൾക്കും കേവല സിദ്ധാന്തികൾക്കും  സുഗ്രഹമായിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല' .


സിനിമയും രാഷ്ട്രീയവും 


യുക്തിയേക്കാൾ സത്യത്തോട്  ബന്ധപ്പെട്ടതാവണം സിനിമയെന്നും  അതിൽ ശബ്ദത്തേക്കാൾ നിശ്ശബ്ദതയാണ് അഭികാമ്യമെന്നും കരുതിയ അന്തോനിയോനിക്ക് (ഇറ്റാലിയൻ നവറിയലിസ്റ്റ് സംവിധായകൻ) മാനസിക പ്രക്രിയയായിരുന്നു ആക്ഷ്നേക്കാൾ  ആകർഷകം" - ജോസ് തെറ്റയിലിൻ്റെ 'സിനിമയും രാഷ്ട്രീയവും' എന്ന പുസ്തകത്തിലെ വരികളാണിത്. ലോകസിനിമയെ ഒരു ഗവേഷകൻ്റയും പഠിതാവിൻ്റെയും മനസ്സോടെ പിന്തുടർന്നു ചെല്ലുന്ന ഈ ഗ്രന്ഥം ചലച്ചിത്രത്തെ ഗൗരവമായി കാണുന്നവർക്ക് ചരിത്രപരമായ വിജ്ഞാനം പകരുന്നുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയസിനിമ, സോവിയറ്റ് സിനിമ, ഡോക്യുമെൻററി ,നിയോറിയലിസ്റ്റ്, അമേരിക്കൻ സിനിമ ,ഹോളിവുഡ് സിനിമ ,മൂന്നാംലോക സിനിമ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ച് ഗ്രന്ഥകാരൻ  പരിശോധിക്കുന്നു. സിനിമ ജീവിതമാണെന്ന് ,പ്രാണവായുവാണെന്ന് കരുതുന്ന സംവിധായകരുടെ രചനകളിലൂടെ നടത്തുന്ന സഞ്ചാരമാണിത്. നല്ല സിനിമയ്ക്ക് വേണ്ടി ഒരു ആനുകാലികം പോലുമില്ലാത്ത ഭാഷയാണ് നമ്മുടേതെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ ജോസ് തെറ്റയിലിൻ്റെ ഈ സംരംഭം പ്രസക്തമാണ്.


കേരളത്തിലെ ഫിലിം സൊസൈറ്റി  പ്രസ്ഥാനത്തിൻ്റെ  അവിഭാജ്യഘടകമായി പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുള്ള, മുൻ മന്ത്രി കൂടിയായ ഗ്രന്ഥകാരൻ ഫെഡറേഷൻ ഓഫ് ഫിലിം സൊസൈറ്റീസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയ കൗൺസിൽ അംഗമായിരുന്നു. ദേശീയ ചലച്ചിത്രാസ്വാദന കോഴ്സിൽ പങ്കെടുത്ത തെറ്റയിൽ നവസിനിമയുടെ വക്താവാണ്.


Tuesday, February 9, 2021

അക്ഷരജാലകം/എം.കെ.ഹരികുമാർ / അന്ത: ക്കരണത്തിലെ സ്വാതന്ത്ര്യം/metrovartha, 8/2/2021

 അക്ഷരജാലകം  link

എം.കെ.ഹരികുമാർ

9995312097



കവിതയെഴുതാൻ ഗണിതശാസ്ത്രമറിഞ്ഞാൽ പോരാ; കാവ്യാനുഭൂതി തന്നെ വേണം. കാവ്യാനുഭൂതി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ചിലപ്പോൾ വ്യക്തമാവുന്നമെന്നില്ല. കവിതയിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന അനുഭൂതിയെന്നല്ല ഇവിടെ അർത്ഥമാക്കുന്നത്. കവിതയെഴുതാനുള്ള അനുഭൂതിയുമല്ല; കവിത എഴുതുന്നതിനു മുമ്പ് കവിതയായി മാറുന്നതിൻ്റെ  അനുഭൂതിയാണത്. അതാണ് ഏറ്റവും സ്നിഗ്ദ്ധവും ഭ്രാന്തവും അഗാധവുമായത്. അതിലാണ്  മനുഷ്യവ്യക്തിക്ക് അസാധാരണമായ ജീവിതമുള്ളത്. അസ്തിത്വത്തിൻ്റെ പുറം അടരുകൾ പൊട്ടിച്ച് അതിനുള്ളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി അപാരതയെ നേർക്കുനേർ കാണുന്നത്  അവിടെയാണ്. കവിതയുണ്ടാകുന്നത് അപ്പോഴാണ്.



എന്നാൽ വൃത്തവും വ്യാകരണവും ഈണവും പഠിച്ചതുകൊണ്ടും കവിതയെഴുതുന്നവരുണ്ട്. ഇവർ രണ്ടാം തരമാണ്. ഇക്കൂട്ടർക്ക് സ്വന്തമായി വഴിയില്ല .അന്യരുടെ വഴിയെ നടന്ന് സ്വന്തമാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.  മുൻകാല കവിതകൾ വായിക്കാത്തവരാണ് അധികവും. അവരെ കബളിപ്പിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്.


എൻ.എൻ. കക്കാടിൻ്റെ 'സഫലമീയാത്ര' എന്ന കവിത പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ. പക്ഷേ, ഇത് മാത്യൂ ആർനോൾഡിൻ്റെ  'ഡോവർ ബീച്ച് '(1867) എന്ന കവിതയിൽ നിന്നും ഉണ്ടാക്കിയതാണ് .കക്കാട് തൻ്റെ കവിതയിൽ  പ്രിയസഖിയെ ജനാലയ്ക്കരികിലേക്ക് വിളിച്ച് വരുംവരായ്കകൾ അവലോകനം ചെയ്യുന്നു. അതുതന്നെയാണ് മാത്യു ആർനോൾഡും  എഴുതിയിരിക്കുന്നത്.

ഡോവർ ബീച്ചും സഫലമീ യാത്രയും ഒരേ സന്ദർഭമാണ് ,ഒരേ വീക്ഷണമാണ്. രണ്ട് പശ്ചാത്തലത്തിലാണെന്ന് മാത്രം.


'ജാലകത്തിനരികിലേക്ക്‌ വരൂ 

ഈ രാത്രിയുടെ കാറ്റ് 

എത്ര മധുരമാണ് !"എന്നാണ് ആർനോൾഡ് എഴുതുന്നത്. സഖിയോടാണ് ആർനോൾഡ് ഈ കാലത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് .അതുതന്നെയാണ് കക്കാടും ചെയ്യുന്നത്. 


'പ്രിയപ്പെട്ടവളെ വരൂ 

നമുക്ക് ആത്മാർത്ഥമായി 

ഒന്നിക്കാം' എന്ന് ആർനോൾഡ് എഴുതുന്നു. ഇതിനു സമാനമാണ് കക്കാടിൻ്റെ ടോൺ .


സുഗതകുമാരി ദാർശനികമായല്ല ,വൈകാരികാനുഭൂതിയിൽ നിന്നുകൊണ്ടാണ് എഴുതിയത് .അവർ ശരിക്കും ശുദ്ധമായ അനുഭൂതിയുള്ള കവിയായിരുന്നു; ഒട്ടും കൃത്രിമത്വമില്ല. സുഗതകുമാരിയുടെ 'വെറുതേ 'എന്ന കവിത അതിൻ്റെ ഉത്തമദൃഷ്ടാന്തമാണ്:


'വെറുതേ തമ്മിൽ നോക്കി

യിരുന്നുപോയീ ,കണ്ണിൽ വെറുതേ

നിലാവ് വീണിളകിപ്പോയീ ,

ചുണ്ടിൽ 

വെറുതേ ചിരി വന്നതമർത്തിപ്പോയീ , ചെന്ന് വെറുതേ കടൽക്കാറ്റേറ്റിരുന്നു പോയീ, പിന്നെ 

വെറുതേ കരംകോർത്തു പിടിച്ചും

കൊണ്ടാക്കരിം

തിരകൾക്കിടയിലേക്കിറങ്ങിപ്പോയീ , വെറും

വെറുതെ ഒരു പ്രേമം! '


ഈ വികാരം കവിയിൽ തന്നെ ഉദിച്ച സ്തമിച്ചതാണ്; ഇതാണ് അനുഭൂതി. ഈ അനുഭൂതി ഇല്ലാത്തവരാണ് പുതിയ കാലത്തെ കവികളിൽ ഭൂരിപക്ഷവും. അവർ ഭാഷയെ ആസൂത്രണം ചെയ്ത് ഗണിതമാക്കുന്നു.  സംഗീതത്തിൽ പോലും കണക്കുണ്ട് .എന്നാൽ കവിതയിൽ കണക്കില്ല. അത്  വസ്തുവിൻ്റെ ഖരാവസ്ഥയെ ഭേദിക്കുന്നത് ചുറ്റികകൊണ്ടല്ല, ഗണിതം കൊണ്ടല്ല; ആത്മാനുരാഗത്താലാണ്.


എൻ.ജി.ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ ( തുറപ്പ്), രാവുണ്ണി (കല്ലു ) ,പവിത്രൻ തീക്കുനി (മണ്ണിര)എന്നിവർ മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ (ഫെബ്രുവരി 13) എഴുതിയ കവിതകൾ നാടകം, ആസൂത്രണം, ഗണിതം എന്നിവയാൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതാണ്. അനുഭൂതി കൃത്രിമമാണ്. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ്റെ കവിത ഒരു പലചരക്ക് കടയെക്കുറിച്ചാണ്. കുറേ ചില ശിഥിലചിത്രങ്ങൾ മാത്രം. ദൃശ്യങ്ങളെ ഉദ്ഗ്രഥിക്കാൻ കവിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഒറ്റയ്ക്ക് എടുത്താൽ ഓരോ വരിയും അനാഥമാണ്. ഉദ്ധരിക്കാനായി ഒരു വരിയുമില്ല.


 'ആടട്ടെ

സിനിമയിലെങ്കിലും 

ഒറ്റയിടിക്ക് ജനശത്രുവിൻ

നെഞ്ഞുതകർക്കും വീരൻ്റെ 

പലകക്കടലാസുരൂപത്തിൻ മുന്നിൽ

ഞങ്ങൾ  

ആനന്ദനൃത്തം' എന്ന് എഴുതി കവി രക്ഷപ്പെടുകയാണ്.


പാവപ്പെട്ട കല്ലു എന്ന സ്ത്രീയെക്കുറിച്ചാണ് രാവുണ്ണി എഴുതുന്നത് .കല്ലുവിനെ ചതിച്ച ഗെങ്ങുവിൻ്റെ കഥയാണ്. ഇതിൽ കവിത എന്ന് വിവക്ഷിക്കപ്പെടാവുന്ന ചിലതുണ്ട്.  പക്ഷേ, അനുഭൂതിയില്ല.


'മറ്റുദേശക്കാർ ഉറക്കമെണീറ്റു പാഞ്ഞെത്തി

കുറുക്കന്തുരുത്ത് കോൾപ്പടവിൻ്റെ 

ഒത്തനടുക്ക്  

എഞ്ചിൻതറയിൽ

ആലിംഗനബദ്ധരായി 

ദിഗംബരശരീരികളായി

ഗെങ്ങുവും കാർത്തുവും'


എന്നൊക്കെ എഴുതുന്നത്  ആഖ്യാനം മാത്രമാണ്;കവിതയുടെ ആത്മാവല്ല.


പവിത്രൻ തീക്കുനി  ഗണിതത്തിൽ കവിതയെ പൊതിയുന്നു.


'തിമിർത്തു പെയ്യുമ്പോൾ

മഴയ്ക്കറിയില്ല 

ചോർന്നൊലിക്കുന്നതിൻ്റെയും  നനഞ്ഞു വിറയ്ക്കുന്നതിൻ്റെയും നിസ്സഹായതകൾ '


ഓരോ പ്രകൃതി പ്രതിഭാസവും ഇങ്ങനെയല്ലേ ?ഇതിൽ എന്താണ് വായനക്കാരന് അറിയേണ്ടതായിട്ടുള്ളത് ?  മഴയ്ക്ക് എന്നല്ല ,പ്രകൃതിക്കു തന്നെ  മനുഷ്യൻ്റെ  ചിന്തയോടോ , സൗന്ദര്യബോധത്തോടോ ബന്ധമില്ല. പ്രകൃതിയിലെ സൗന്ദര്യം മനുഷ്യൻ  നിർമ്മിക്കുന്നതാണ് .അത് യഥാർത്ഥമല്ല .പ്രകൃതിയിലെ സൗന്ദര്യത്തിന് പ്രകൃതി ഉത്തരവാദിയല്ല. ഒരു പൂച്ചയുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ പൂച്ചയ്ക്കെന്ത് ചെയ്യാനൊക്കും ? 


രഞ്ജിത്ത് കല്യാണി എഴുതിയ 'കത്രിക' (ഗ്രന്ഥാലോകം, ജനുവരി ) യിൽ ഇങ്ങനെ വായിക്കാം:


'വിലകൂടിയ കുപ്പായങ്ങൾ 

വെട്ടി വെട്ടി 

കുട്ടിക്കുപ്പായമാക്കി 

അവരുടെ അച്ഛനുമമ്മയെയും

കുട്ടികളാക്കി " .


കത്രികകൊണ്ട് കവി ഗണിതമാലോചിക്കുകയാണ്. കത്രികയ്ക്ക് ചെയ്യാവുന്നതേ കവിക്കും  ചെയ്യാനാവുന്നുള്ളു.



സന്ധ്യ പത്മയുടെ 'തിര (അല)ച്ചിൽ(പ്പ്) (ഗ്രന്ഥാലോകം, ജനുവരി ) എന്ന കവിതയിലെ വരികൾ ഇങ്ങനെ:

'ഇപ്പോൾ

 എൻ്റെ കവിതമുറി കാണാനില്ല! വീടുമുഴുവൻ തിരഞ്ഞു .

അടുക്കളയിലോ 

കിടപ്പുമുറിയിലാ ഇല്ല'


ഇതിനെയാണ് അതിഭാവുകത്വമെന്നു പറയുന്നത് .എഴുതാനുള്ള മുറി ഒരാളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്. അതില്ലാതായി. എന്നാൽ കവി അതിനെ അതിവൈകാരികമായി സമീപിക്കുന്നു .വാടകയ്ക്കൊരു മുറിയെടുത്തു വടക്കൻ തെന്നൽ എന്ന് സിനിമാഗാനത്തിൽ പറയുന്നപോലെയുള്ള അതിഭാവുകത്വമാണിത്. സിനിമാഗാനങ്ങൾക്ക് അമിതമായ വൈകാരികതയും അതിശയത്തെയും വെല്ലുന്ന അതിശയോക്തിയെയും ഒഴിവാക്കാനാവില്ല .സിനിമ കാണുന്ന പ്രേക്ഷകരെ ചിന്തിപ്പിക്കാതിരിക്കുകയാണ് ഗാനങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം. ഒരു പെണ്ണ് പാടത്തും പറമ്പിലും പണിയെടുത്തു തളരുന്നവളാണെന്നോ ,അവളുടെ അനുരാഗം ജീവിതത്തിൽ നിന്നാണ് ശ്വാസമെടുക്കുന്നതെന്നോ ഗാനരചയിതാവിനു അറിയേണ്ട. അയാൾ അവളുടെ അനുരാഗത്തെ മല്ലീശ്വരൻ്റെ പൂവമ്പായി വീക്ഷിക്കുന്നു! 


വാക്കുകൾ 


1)ഒരു പെണ്ണ് ജനിക്കുകയല്ല, അവൾ ഒരു സ്ത്രീയായിത്തീരുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.


സിമോങ്  ദ് ബുവ്വേ,

ഫ്രഞ്ച് എഴുത്തുകാരി 


2)ആണുങ്ങൾ ഏറ്റവും വലിയ ചതി  നേരിടേണ്ടിവരുന്നത് അവരുടെ സ്വന്തം നിലപാടുകളിൽ നിന്നു തന്നെയാണ്.

ലിയനാഡോ ഡാവിഞ്ചി ,

ഇറ്റാലിയൻ ചിത്രകാരൻ


3) മനുഷ്യശരീരത്തിലെ ക്ഷേത്രത്തിലാണ് ദൈവം വസിക്കുന്നതെന്ന് അറിയുന്ന നിമിഷത്തിൽ ,ഒരു മനുഷ്യനെ ദൈവമായി കണ്ട് അവൻ്റെ മുന്നിൽ ആദരവോടെ നില്ക്കുന്ന നിമിഷത്തിൽ ഞാൻ എൻ്റെ എല്ലാ ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും മുക്തനാകുകയാണ്‌.


സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ 


4)ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിഭകളായ ഹോമർ, ദാന്തെ, ഷേക്സ്പിയർ ടോൾസ്റ്റോയി എന്നിവരെ വായിക്കുന്നതുകൊണ്ട് നമ്മൾ മികച്ച വ്യക്തികളാകുകയില്ല.


ഹാരോൾഡ്  ബ്ളൂo,

അമേരിക്കൻ സാഹിത്യവിമർശകൻ


5)എല്ലാ ചീത്തക്കവിതകളും ആത്മാർത്ഥമായി എഴുതപ്പെട്ടതാണ്. ഓസ്കാർ വൈൽഡ്,

ഐറിഷ് നാടകകൃത്ത്.


കാലമുദ്രകൾ


1)കെ .എം.ധർമ്മൻ 


നൂറ് കണക്കിനു നാടകങ്ങൾ സംവിധാനം ചെയ്ത കെ.എം.ധർമ്മൻ  എങ്ങനെ ജീവിക്കുകയും  അതിജീവിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് ചോദിച്ചാൽ, കലാകാരൻ്റേത്  ഒരു ഇരുണ്ട ഇടനാഴിയാണ് ,അവിടെ പ്രകാശം കാണാൻ കഴിയുന്നത്  ആളുകൾക്ക് മാത്രമാണ് എന്നാണ് ഉത്തരം.


2)കെ. ജയകുമാർ


വയലാർ രാമവർമ്മ വെറുമൊരു  പുരോഗമന കവിയല്ലെന്നും പൗരോഹിത്യത്തെ നിഷേധിച്ചുകൊണ്ടു തന്നെ ഭാരതീയമായ സത്യാന്വേഷണത്തെയും ഉപനിഷത്തുകൾ നല്കുന്ന സനാതന മാനവികതയെയും ആശ്ലേഷിക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നും  പ്രമുഖ കവി കെ. ജയകുമാർ ഒരു ലേഖനത്തിൽ എഴുതി.



3)പി .സോമൻ 


അന്തരിച്ച നീലമ്പേരൂർ മധുസൂദനൻ നായർ ഒരു പുരോഗമന കവിയായിരുന്നില്ല, പുരോഗമന സംഘത്തിൻ്റെ ഭാരവാഹിത്വം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പോലും. എന്നാൽ  ഡോ.പി.സോമൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുസ്മരിച്ച് എഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ പുരോഗമന സ്വഭാവം നീലമ്പേരൂരിൻ്റെ  മേൽ അടിച്ചേല്പിക്കുകയാണ്.


4)ദേശമംഗലം രാമകൃഷ്ണൻ

കവിതയുടെ ഹ്രസ്വഭാഷണത്തെയും മിതഭാഷണത്തെയും  നിരാകരിച്ചുകൊണ്ട് ദേശമംഗലം രാമകൃഷ്ണൻ എഴുതിയ 'അഷ്ടാവക്രൻ' എന്ന കാവ്യം  ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭാവനയാകകയാണ്‌. എട്ട് ഒടിവുകളോടെ പിറന്ന അഷ്ടാവക്രൻ്റെ ദാർശനികമായ ഈണങ്ങളിലേക്ക് കവി ഉള്ളുലഞ്ഞ് സഞ്ചരിക്കുന്നു .



5)ജോമോൻ ടി ജോൺ


മലയാളത്തിൻ്റെ നവസിനിമയുടെ ഛായാഗ്രഹണത്തെ നിർവ്വചിച്ച പ്രധാനികളിൽ ഒരാളാണ് ജോമോൻ ടി. ജോൺ.  തണ്ണീർമത്തൻ ദിനങ്ങൾ, അയാളും ഞാനും തമ്മിൽ, തട്ടത്തിൻ മറയത്ത്, ജേക്കബിൻ്റെ സ്വർഗ്ഗരാജ്യം, ചാപ്പാ കുരിശ് തുടങ്ങിയ സിനിമകൾ പ്രേക്ഷകർ കണ്ടത് ജോമോൻ്റെ കണ്ണുകളിലൂടെയാണ്. വേഗത്തെ സൗന്ദര്യാനുഭവിക്കുന്നതാണ് പുതിയ ഛായാഗ്രഹണം.


6)ഡോ.ബി .ഇക്ബാൽ


തകഴിയുടെ 'തോട്ടിയുടെ മകൻ' എന്ന നോവലിന് ,മഹാമാരി ചിത്രീകരിച്ച നോവൽ എന്ന നിലയിൽ സവിശേഷ സ്ഥാനമാണുള്ളതെന്ന് ഡോ.ബി.ഇക്ബാൽ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. തകഴിയെയും മറ്റും ഉൾക്കൊള്ളാനാവാത്ത വിധം വരണ്ട കാലാവസ്ഥയാണല്ലോ ഇപ്പോഴത്തെ സാംസ്കാരിക രംഗത്തുള്ളത്.


രവികുമാറിൻ്റെ പരിഭാഷകൾ


കാഫ്കയുടെ കഥകൾ പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയതിലൂടെയാണ്  വി.രവികുമാർ ശ്രദ്ധ നേടിയത്. അദ്ദേഹത്തിന് സ്വന്തം പരിഭാഷകളുടെ ഒരു ബ്ളോഗുമുണ്ട് .രവികുമാറിനെപ്പറ്റി സെയ്ഫ് ചക്കുവള്ളി എഴുതിയ ലേഖനം (പ്രഭാതരശ്മി, ഡിസംബർ) വളരെ ഉചിതമായി എന്നറിയിക്കട്ടെ . " ഇതിനകം മുന്നൂറിലധികം വിശ്വസാഹിത്യകാരന്മാരുടെ ആയിരക്കണക്കിന് കൃതികൾ  മലയാളത്തിനു പരിചയപ്പെടുത്തിയ വർത്തനകലയിലെ രാജശില്പിയാണ്" രവികുമാർ എന്ന് ലേഖകൻ എഴുതുന്നു.ഇതിൽ അതിശയിക്കാനൊന്നുമില്ല. മൂവായിരത്തിന് മുകളിൽ രചനകൾ രവികുമാർ  മലയാളത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. രവികുമാറിൻ്റെ  കൃതികളുടെ പ്രസാധകൻ അദ്ദേഹം തന്നെയാണ്. മാതൃകയാക്കേണ്ട കാര്യം.തൃശൂരിൽ ഐറിസ് എന്ന പേരിൽ അദ്ദേഹത്തിനു സ്വന്തമായി  പ്രസാധന ശാലയുണ്ട്. ബോർഹസിൻ്റെ സ്വപ്നവ്യാഘ്രങ്ങൾ ,കാഫ്കയുടെ എത്രയും പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛന് ,ബ്രഹ്തിൻ്റെ കവിതയുടെ  ദുരിതകാലം തുടങ്ങിയ കൃതികളാണ് സമീപകാലത്ത് ഇറങ്ങിയത്.


Thursday, February 4, 2021

അക്ഷരജാലകം/എം.കെ.ഹരികുമാർ /പെൺസൗന്ദര്യങ്ങൾ,metrovartha Feb 1, 2021

 അക്ഷരജാലകം

എം.കെ.ഹരികുമാർ ,

9995312097


പെൺസൗന്ദര്യങ്ങൾ ,സ്വപ്നങ്ങൾ


മലയാളകഥയിൽ വിശേഷിച്ച് ഒരു മാറ്റവും സംഭവിക്കുന്നില്ല. പഴയ വീഞ്ഞ് പഴയ കുപ്പിയിൽ തന്നെ വിറ്റുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.കഥയ്ക്ക്   നിഷ്കൃഷ്ടമായ അഭിരുചികളുള്ള  വായനക്കാരുണ്ടായിരുന്നു. അവരാണ് പട്ടത്തുവിള കരുണാകരൻ്റെ ' നട്ടെല്ലികളുടെ ജീവിതം', വി.പി.ശിവകുമാറിൻ്റെ 'മൂന്ന്  കഥാപാത്രങ്ങൾ' തോമസ് ജോസഫിൻ്റെ 'ചിത്രശലഭങ്ങളുടെ കപ്പൽ' ,യു.പി.ജയരാജിൻ്റെ 'ഓക്കിനാവയിലെ പതിവ്രതകൾ ',കെ.പി.നിർമ്മൽകുമാറിൻ്റെ 'കൃഷ്ണ ഗന്ധകജ്വാലകൾ ' തുടങ്ങിയ കഥകൾ വായിക്കുകയും മനസ്സിൽ, വാടാത്ത പൂവെന്ന പോലെ, കൊണ്ടുനടന്ന് സുഗന്ധം നുകരുകയും ചെയ്തത്. ഇപ്പോൾ അതെല്ലാം ഓർമ്മകൾ മാത്രമായി. കഥ എഴുതാനുള്ള യഥാർത്ഥവും മൗലികവും ദാർശനികവുമായ പ്രചോദനം ഒരിടത്തും കാണാനില്ല. എഴുതാൻ വേണ്ടി ബോധപൂർവം ഒരു വിഷയം കണ്ടുപിടിക്കുന്നവരാണധികവും.അവർ വിഷയത്തിനനുസരിച്ച് ചില നിരീക്ഷണങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അത് കഥയായി പായ്ക്ക് ചെയ്തു പുറത്തിറക്കുന്നു. പക്ഷേ, അതിനു  മനുഷ്യാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ഒന്നും തന്നെ പറയാനില്ല .നമ്മൾ വായിച്ചിട്ടുള്ളത് അതേപടി തന്നെ എഴുതി വയ്ക്കുകയാണ്. എഴുത്തുകാർ സ്വയം ജീവിക്കാത്ത കഥകളുടെ കുത്തൊഴുക്കാണിന്ന്.


ഒരേ ചാലിലൂടെ 



അടുത്തിടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച നാല്  കഥകൾ വായിച്ചു. ഗ്രേസിയുടെ 'എള്ളെണ്ണയുടെ മണം' (എഴുത്ത്, ജനുവരി ) വി.ജെ. ജയിംസിൻ്റെ  'പാതാളക്കരണ്ടി' (മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് ,ജനുവരി 30 ) ,വി.ബി. ജ്യോതിരാജിൻ്റെ 'ഏതോ ഒരാൾ ' ( മലയാളം ,ജനുവരി 25) ,വിനു എബ്രഹാമിൻ്റെ ' മറ്റൊരു കാലം ,മറ്റൊരു നഗരം (ഭാഷാപോഷിണി ,ജനുവരി ) എന്നീ കഥകൾ പരിശോധിക്കാം .കഥ പറച്ചിലിൽ കാതലായ നവീകരണമില്ല .പക്ഷികൾ കൂടുകൂട്ടുന്നത് നൂറ്റാണ്ടുകളായി ,ഓരോ വർഗ്ഗത്തിൻ്റെ സ്വഭാവമനുസരിച്ചാണ്. ഒരു പുതിയ വാസ്തുശില്പം അവയ്ക്ക്  പരീക്ഷിക്കാനാവുന്നില്ല. കാരണം അവയ്ക്ക് മനുഷ്യരെപ്പോലെ സർഗാത്മകസിദ്ധികളില്ല .നമ്മുടെ കഥയെഴുത്തുകാർ പക്ഷികളെയാണ് മാതൃകയാക്കുന്നത്. എന്നും എല്ലാക്കാലത്തും ഒരേ തരം ഘടന, ഒരേ മനോഭാവം ,ഒരേ സമീപനം , ഒരേ വാസ്തുശില്പം .


വി.ജെ‌. ജയിംസിൻ്റെ കഥയിൽ, കിണറ്റിൽ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് കളഞ്ഞു പോയ ഒരു പാതാളക്കരണ്ടി തപ്പിയെടുക്കാനുള്ള പുറപ്പാടാണുള്ളത്. വ്യക്തമായും ശുദ്ധമായും എഴുതാൻ  കഥാകാരനു കഴിയുന്നുണ്ട്. കിണറ്റിൽ രണ്ടുപേർ ഇറങ്ങി വൃത്തിയാക്കുന്നതും  കിണർ ഇടിയുന്നതുമെല്ലാം യഥാതഥമായി വിവരിക്കുന്നു. പാതാളക്കരണ്ടി തപ്പിയെടുത്തിട്ടും കഥ പിന്നെയും തുടരുകയാണ്.അതുവരെ രംഗപ്രവേശം ചെയ്യാതിരുന്ന തൊട്ടി  പെട്ടെന്ന് കഥാനായകൻ്റെ  ഓർമ്മയിലെത്തുന്നു. ഉടനെ പാതാളക്കരണ്ടി ഇറക്കി തപ്പുന്നു. അതിൽ ആരോ പിടിച്ചു വലിക്കുകയാണ്. എന്താണ് ഇതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? എന്തിനാണ് ഈ പാതാളക്കരണ്ടിയെ രംഗത്തിറക്കിയത്? വെറുതെ കുറെ രൂപകങ്ങൾ കൊണ്ടുവരികയും അതെല്ലാം അർത്ഥശൂന്യമായി അവശേഷിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണ്.


ഗ്രേസിക്ക് പതിറ്റാണ്ടുകളായി ഒരേ ഒരു കാര്യമാണ് പറയാനുള്ളത് .ഒരു പെണ്ണിൻ്റെ ശരീരം ,പ്രേമം ,സെക്സ് ,ഗർഭം . അവിഹിതമായ ബന്ധം... ഇതെല്ലാം 'എള്ളെണ്ണയുടെ മണം' എന്ന കഥയിലും ആവർത്തിക്കുന്നു. പറമ്പിൽ പണിയെടുക്കുന്ന ഒരാൾ സ്ഥലമുടമയുടെ ഭാര്യയിൽ മൂന്ന് കുട്ടികൾക്ക് ജന്മം നല്കുന്ന കാര്യമാണ് ഗ്രേസി കണ്ടുപിടിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇത്തരം കഥകൾ ഈ കാലത്ത് എന്തിന് എഴുതപ്പെടുന്നു? എന്ത് പ്രസക്തി എന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഇത് വായിക്കുന്നവനു എന്താണ് പ്രയോജനം ?


യാതനകളുടെ ഭാഷ


വി.ബി. ജ്യോതിരാജിൻ്റെ 'ഏതോ ഒരാൾ ' ആത്മീയഭാരത്താൽ വലിഞ്ഞുമുറുകിയ ഒരാളുടെ അന്തരാത്മാവിൽ നിന്നുള്ള ഉന്മാദമായ ആക്രന്ദനമാണ്. ഈ കഥയിൽ തന്നെ പല കഥകളുണ്ട്. നമ്മുടെ ഏറ്റവും യുവാവായ അല്ലെങ്കിൽ യുവത്വമുള്ള കഥാകൃത്ത് ജ്യോതിരാജാണ്. അദ്ദേഹം വയോധികനാണെങ്കിലും കഥയെഴുതുമ്പോൾ തീരെ ചെറുപ്പമാവും .അദ്ദേഹം അഗാധമായ ചില ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചുകൊണ്ട് മനുഷ്യസ്തിത്വത്തെ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് .നാനാവിധത്തിൽ തകർന്ന ഒരുവൻ്റെ മനസ്സിനുള്ളിലെ ഇരുട്ടിൽ അവനെങ്ങനെയാണ് അതിജീവിക്കാനായി സ്വപ്നങ്ങളും മിഥ്യകളുമുണ്ടാക്കുന്നതെന്ന് എത്ര മനോഹരമായാണ് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നത്. ചിന്താശേഷിയുള്ളവർ ഈ കഥ വായിക്കണം. കഥയിലെ 'ഞാൻ' എന്ന കഥാപാത്രം തൻ്റെ  പ്രായത്തെ മറന്ന് ,യാദൃശ്ചികമായി മൊബൈലിലൂടെ പരിചയപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീയുമായി നടത്തുന്ന സംവാദങ്ങളും പ്രണയസല്ലാപങ്ങളുമാണ് കഥാകൃത്ത് എഴുതുന്നത്. അത് തീവ്രമായ ഒരു മനസ്സിൻ്റെ ആഗ്രഹത്തിൻ്റെ അനിവാര്യതയുടെ ഫലമാണ്. ജീവിച്ചില്ലെങ്കിൽ മരിച്ചുപോകുമെന്ന അവസ്ഥയിൽ, ഒരാൾ സ്വയം ഭ്രാന്താണെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തീക്ഷ്ണമായ ജീവിത സൗന്ദര്യത്തിനായി അലയുന്നത്  നാം കാണുന്നു. 


കഥയിലെ ഒരു ഭാഗം ഇങ്ങനെയാണ്: " ഉള്ളു നോവുന്ന എന്തെങ്കിലും സംഭവമുണ്ടായാൽ ഉടനെ ഞാനത് എൻ്റെ മനസ്സിൻ്റെ ഭൂപടത്തിൽ നിന്ന് മായ്ച്ചുകളയും. മനസ്സിൻ്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് പറയുക ആർക്കും എളുപ്പമല്ല. എൻ്റെയുള്ളിൽ മരിച്ചവരുടെ മുഖങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.ഞങ്ങൾ അനുഭവിച്ച കൊടിയ വേദനകൾക്ക്  മുകളിലാണ് നിങ്ങൾ സ്വർഗകുടീരങ്ങൾ പടുത്തുയർത്തുന്നതെന്ന് അവരെന്നെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തും. എനിക്ക് പേടിയാണ്; ഇന്നലെകളുടെ ഓർമ്മകളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കാൻ '... അവസാനം ,എല്ലാ ആസക്തിയും എന്നെ വിട്ടൊഴിഞ്ഞു.ഹൃദയത്തിൻ്റെയും തലച്ചോറിൻ്റെയും കവിഞ്ഞൊഴുകൽ  അവസാനിച്ചു. ഞാനൊരു വാടിക്കൂമ്പിയ പുരുഷലിംഗം മാത്രമായി മാറുകയായിരുന്നു.പലരുടെയും ജീവിതാന്ത്യത്തിലെ രഹസ്യം എനിക്ക് മനസ്സിലായി .ഞാൻ മദിച്ചുനടന്ന ഭൂതകാലം ഒരു ശവക്കുഴിയിലെന്നപോലെ എൻ്റെ  ശരീരത്തിലാണ് കിടക്കുന്നത് " .


ജ്യോതിരാജ് ഇങ്ങനെ എഴുതാൻ കാരണം ,അദ്ദേഹം നേരിട്ട അനുഭവങ്ങളാണ്. ജീവിതത്തിലെ യാതനകളിൽ നിന്ന് ഒരു ഭാഷ സ്വയം ജന്മമെടുത്തു വരുകയാണ്. ഇതിൽ സത്യസന്ധതയാണുള്ളത്; സർഗാത്മകത തീവ്രസൗന്ദര്യാനുഭവത്തിനു അഭിമുഖം വരുമ്പോൾ അത് ഉന്മാദമാവുന്നു. ജീവിതത്തിൻ്റെ നിരർത്ഥകത ഏതുനിമിഷവും ആരിലും അധീശത്വം സ്ഥാപിക്കാവുതേയുള്ളൂ .ജീവിതം ഒരു ഓട്ടമാണ്; അതേസമയം ആ ഓട്ടത്തിൻ്റെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും പ്രതീതിയും ഓർമ്മകളുമാണുള്ളത്. ഓർമകൾ അകലുന്നതോടെ ജീവിതവും അകലുന്നു.


പെൺസൗന്ദര്യങ്ങൾ 


വിനു എബ്രഹാമിൻ്റെ കഥയിൽ കോളേജ് കാലത്തെ വിപ്രലംഭശൃംഗാര മാണ് വിഷയം.താൻ മനസ്സിൽ താലോലിച്ചിരുന്ന ഒരു പ്രണയപുഷ്പം ഇതാ ലോകത്തോട് വിട പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇനി താൻ മറ്റൊരു നഗരം തേടുകയാണ് എന്നാണ് മുഖ്യകഥാപാത്രം പറയുന്നത്. ചില പ്രണയങ്ങൾ ഇങ്ങനെയാണ്. അത്  മത്സ്യങ്ങൾ ജലത്തിനടിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്ന് ശുദ്ധവായു തേടുന്നതിനെ  ഓർമ്മിപ്പിക്കും. വിശുദ്ധവും അലൗകികവുമായ എന്തോ ഒന്ന് ചിലരോടുള്ള പ്രണയങ്ങളിലുണ്ട്. ഏകപക്ഷീയമാകാം അത്‌. പ്രണയം ഏകപക്ഷീയമായാലും കുഴപ്പമില്ല. കാരണം അതൊരു സ്വകാര്യ വേദനയും സ്വപ്നവുമാണ്‌. വിനു കഥയിൽ രൂപപരമായ മാറ്റമൊന്നും  തേടുന്നില്ല .എല്ലാം പഴയ പാതകൾ തന്നെ. 


പക്ഷേ ,ഈ നിരീക്ഷണങ്ങൾ സുന്ദരമായിട്ടുണ്ട് :" ഇല്ല, ദേവാനന്ദ് ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ അസാധാരണ സൗന്ദര്യം അത്ര പാഴൊന്നുമല്ല. നീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള വലിയ കലാപം പോലെയോ ഒരു തലമുറയുടെ തന്നെ പ്രതീകമാകുന്ന മഹത്തായ കലാസൃഷ്ടി പോലെയോ തന്നെയാണ് ചില വലിയ പെൺ സൗന്ദര്യങ്ങളും .ആ ജീവിതങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ പരാജയമായിരിക്കാം. എങ്കിലും അത് ഒരു കാലത്തെയും ഒരു പ്രദേശത്തെയും അടയാളപ്പെടുത്തിയെന്നു വരും " .


ഈ വാക്യങ്ങൾ കഥാകൃത്തിൻ്റെ  ഹൃദയത്തിൽ തങ്ങി നിന്ന സ്മാരക ശിലാലിഖിതങ്ങളാണ്. നഷ്ടപ്രണയങ്ങളുടെ സ്മാരകങ്ങളിൽ  ഇതുപോലെ ചിലത് വായിക്കാനാകണം. പെൺസൗന്ദര്യങ്ങൾ എങ്ങനെ പാഴാകും? പെൺസൗന്ദര്യങ്ങൾ പ്രതീക്ഷയാണ് ;സ്വപ്നമാണ് ,ഭാവനയാണ്. അസ്തിത്വത്തിൻ്റെ അറിയപ്പെടാത്ത ലോകത്തെക്കുറിച്ച് സൂചന തരുകയാണ്.അത് നക്ഷത്രരാവുകളിലെ അഭൗമരാഗം പോലെ മനസ്സിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുമെങ്കിൽ അതിൽ സത്യം ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു, അനാവൃതമാകാൻ വേണ്ടി.



വാക്കുകൾ



1)ജീവിതത്തിൻ്റെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് ഓടി അഭയം തേടാൻ രണ്ടു വഴികളേയുള്ളു: സംഗീതവും പൂച്ചയും


ആൽബർട്ട് ഷ്വൈറ്റ്സർ,

(ഫ്രഞ്ച് ചിന്തകൻ)



2) ഉപാധികളില്ലാത്ത സ്നേഹം തരുന്ന അത്ഭുതജീവിയാണ് പട്ടി .


ജിൽഡാ റാഡ്നർ ,

(അമേരിക്കൻ നടി)


3)വാക്കുകളുടെ കാര്യത്തിൽ അമിതശ്രദ്ധാലുവാകാൻ കഴിയില്ല; വാക്കുകളും മനസ് മാറ്റിക്കളയും , നമ്മളെപ്പോലെ.


ഹോസെ സരമാഗോ ,

(പോർച്ചുഗീസ് എഴുത്തുകാരൻ )



4)മനുഷ്യൻ യാതനയനുഭവിക്കുന്നത് ദൈവം അവനുവേണ്ടി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന തമാശകളിയെ  ഗൗരവത്തിലെടുക്കുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്.


അലൻ വിൽസൻ വാട്സ്,

(ബ്രിട്ടീഷ് എഴുത്തുകാരൻ )


5)പ്രണയമില്ലാത്ത സെക്സ് ശൂന്യവും അസംബന്ധവുമാണ്‌, സെക്സില്ലാത്ത പ്രണയം പോലെ.



ഹണ്ടർ എസ്. തോംപ്സൺ ,

(അമെരിക്കൻ ഗ്രന്ഥകാരൻ )


കാലമുദ്രകൾ


1)ജിയോ ബേബി 


ജിയോ ബേബിയുടെ 'ദ് ഗ്രേറ്റ് ഇന്ത്യൻ കിച്ചൻ ' എന്ന സിനിമ നീസ്ട്രീമിൽ റിലീസ് ചെയ്തതോടെ അടുക്കളവർത്തമാനങ്ങൾ വലിയൊരു തരംഗമായി .കോവിഡും ആശുപത്രിയും എന്നപോലെ കോവിഡും അടുക്കളയും തമ്മിൽ  പ്രത്യേക ബന്ധമാണുള്ളത്. അടുക്കളയിൽ കയറി എന്തെങ്കിലും പാചകം ചെയ്യുന്ന പോലെ സുന്ദരവും സുഖകരവുമായ അനുഭവങ്ങൾ അധികമില്ല.


2)മേതിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ


'എങ്ങനെ ഒരു പഴുതാരയെ കൊല്ലാം ' എന്ന കഥയും 'സൂര്യവംശം' എന്ന നോവലും എഴുതിയ മേതിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ തൻ്റെ സർഗ്ഗ ജീവിതത്തിൻ്റെ ഉന്നതിയിൽ എത്തിയില്ല ; അദ്ദേഹം പിന്തിരിയുന്നതാണ് പലപ്പോഴും കണ്ടത്.


3) യു.പി. ജയരാജ്


അസാധാരണമായ ഭാഷാശക്തിയും വേറിട്ട നിരീക്ഷണബോധവും ധീരമായ ആഖ്യാനവിരുതുമാണ്   യു.പി.ജയരാജിനെ കഥയിൽ ഒരു നാഴികക്കല്ലാക്കുന്നത്. മഞ്ഞ് ,ബിഹാർ തുടങ്ങിയ കഥകൾ അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.


4) ചമ്പാടൻ വിജയൻ


ഒരു വലിയ ഗവേഷകനും ചിന്തകനുമായിരുന്ന ചമ്പാടൻ  വിജയനാണ് ശ്രീനാരായണഗുരുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആയിരത്തഞ്ഞൂറോളം പുസ്തകങ്ങൾ ശേഖരിച്ചു വച്ചത്. പ്രഭാഷണം , വിജയന് ഒരു സ്വാഭാവിക ആവിഷ്കാരമായിരുന്നു.


5)വേണു 


ഛായാഗ്രാഹകനും സംവിധായകനുമായ വേണു അപൂർവമായ ഒരു സഞ്ചാരം നടത്തി. അരവിന്ദൻ്റെ 'കാഞ്ചനസീത' ചിത്രീകരിച്ച ദണ്ഡകാരണ്യവനങ്ങളും ഗോദാവരി നദിയും കണ്ട അദ്ദേഹം അതിനെക്കുറിച്ചെഴുതിയത് പുസ്തകമായിരിക്കുന്നു - നഗ്നരും  നരഭോജികളും



മലയാളിയുടെ ഭാഷ


ജയമോഹൻ എന്ന തമിഴ് എഴുത്തുകാരൻ വലിയൊരു കണ്ടുപിടുത്തം (മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് ' ജനുവരി 10) നടത്തിയിട്ടുണ്ട് .വായനക്കാർ ശ്രദ്ധിച്ചാലും :

"മലയാളത്തിനു തനിച്ചു നിലനില്ക്കുക ബുദ്ധിമുട്ടേറിയതാണ് " . 


അദ്ദേഹം പറയുന്നു ,സംസ്കൃതവാക്കുകൾ മലയാളിക്ക് അന്യമാണെന്ന്! .ഇത്രയും അർത്ഥശൂന്യമായ വാക്കുകൾ സമീപകാലത്ത് കേട്ടിട്ടില്ല. ഒരു ഭാഷയ്ക്കും തനിയെ നില്ക്കാനാവില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക.ജയമോഹൻ എന്ന പേരു തന്നെ സംസ്കൃതമാണ്. പല ഭാഷകളിലെ വാക്കുകൾ കൂടിച്ചേർന്നാണല്ലോ ലാറ്റിനമേരിക്കൻ ഭാഷകൾ നിലനില്ക്കുന്നത്. ലാറ്റിനമേരിക്കയിലെ ഇരുപത് രാജ്യങ്ങളിലെ ഭാഷ സമ്മിശ്രമാണ്. സ്പാനീഷാണ് മുഖ്യം.എന്നാൽ ഫ്രഞ്ച് ,പോർച്ചുഗീസ് ,മായൻ, അജ്മാറ തുടങ്ങിയ ഭാഷകളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. മലയാളി ഒരു ദിവസം ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് സംസ്കൃതമാണ്; പ്രണയം ,ആശയം, ചിന്ത, തൽസമയം, പത്രം ,വാർത്ത, പ്രകൃതി  തുടങ്ങിയവ.അതേസമയം ഇംഗ്ളീഷും വേണം. ജയമോഹൻ ഏതോ പുരാതന ലോകത്ത് കഴിയുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു.






 


Thursday, January 28, 2021

അക്ഷരജാലകം/എം.കെ.ഹരികുമാർ ,കെ.പി.കുമാരൻ്റെ കുമാരനാശാൻ /metrovartha 25/1/2021

 അക്ഷരജാലകംlink

എം.കെ.ഹരികുമാർ

9995312097



കെ.പി.കുമാരൻ്റെ കുമാരനാശാൻ 



ചലച്ചിത്രം എന്ന മാധ്യമത്തെ തൻ്റെ കലാപരവും ദാർശനികവുമായ സമസ്യകളുടെ ആവിഷ്കാരത്തിനു വേണ്ടി വിനിയോഗിച്ച കെ. പി. കുമാരൻ വർത്തമാനകാലത്തിൻ്റെ ആവശ്യം എന്ന നിലയിലാണ് കുമാരനാശാനെക്കുറിച്ച് ഒരു ചിത്രം സംവിധാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. 'ഗ്രാമവൃക്ഷത്തിലെ കുയിൽ 'എന്നാണ്  ചിത്രത്തിൻ്റെ പേര്. ഇത്രയും നല്ലൊരു പേര് കിട്ടാനില്ല .പുതുമുഖങ്ങളാണ് അഭിനയിക്കുന്നത്.


ഏറ്റവും കുറച്ചു കാലംകൊണ്ട് ഏറ്റവും കൂടുതൽ സംഭാവന ചെയ്ത കവിയാണ് കുമാരനാശാൻ. കാലത്തിൻ്റെ ആത്മാവും ചേതനയുടെ പരിഷ്കർത്താവും നിഗൂഢ സൗന്ദര്യത്തെ സംവേദനക്ഷമമാക്കിയ അപൂർവ്വ പ്രതിഭയുമായ കുമാരനാശാൻ ഇനിയും കണ്ടെത്തപ്പെടാതെ അവശേഷിക്കുകയാണ്. ആ വഴിക്കുള്ള  മൂല്യാന്വേഷണപരമായ സമീപനമാണ് കെ.പി.കുമാരൻ്റ സിനിമ. ആശാനെ അതുല്യമായി ആഖ്യാനം ചെയ്യാൻ മലയാള സിനിമയിൽ ഒരു ശ്രമവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്ന വസ്തുത കൂടി ഓർക്കണം. ആശാൻ വ്യക്തി എന്ന നിലയിൽ ഒരു ബഹുസ്വരലോകമാണ്. താൻ ഒരേസമയം പല കേന്ദ്രങ്ങളുള്ള ഒരു ലോകമാണെന്ന തിരിച്ചറിവിലൂടെ മുന്നേറിയ ആശാൻ മലയാള കാവ്യലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ഉല്പതിഷ്ണുവായി നക്ഷത്രത്തെപ്പോലെ തിളങ്ങുകയാണ്. അനാചാരങ്ങളെ എതിർത്ത അദ്ദേഹം ചിന്തയിലും കലയിലും പരിവർത്തനത്തിന് ആഴി കൂട്ടി. കുമാരനാശാനെ ചരിത്രസന്ദർഭങ്ങളിലൂടെയും കവിതകളിലൂടെയും തിരയുകയാണ് കെ.പി.കുമാരൻ.


 "ഭാവഗാനാത്മകതയും തത്വചിന്താപരമായ അന്വേഷണവുമാണ് എൻ്റെ ഈ സിനിമയുടെ പ്രത്യേകതകൾ. കവിതയിലൂടെ ചിലപ്പോഴൊക്കെ കഥ പറയുന്നു. എൻ്റെ മുന്നിൽ ആശാൻ ഒരത്ഭുതമായി നില്ക്കുകയാണ്. ഒരേസമയം വ്യത്യസ്തമായ പാതകളിൽ സഞ്ചരിച്ച മഹാപ്രതിഭയാണ്. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കവിതകളെപ്പറ്റി ധാരാളം പഠനങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും ഇനിയും ആശാനെ മലയാളികൾ വേണ്ട പോലെ  മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ല. ആശാൻ്റെ വ്യക്തിത്വം അസാധാരണമാണ്. സംഘടനാപ്രവർത്തനം, കാവ്യജീവിതം , പത്രപ്രവർത്തനം (വിവേകോദയം ), പ്രജാസഭയിലും പ്രതിനിധി സഭയിലുമുള്ള ഇടപെടൽ , വ്യവസായം, പരിഭാഷ തുടങ്ങി ആശാൻ്റെ ജീവിതം വൈവിധ്യത്തിൻ്റെ സർഗാത്മക സമന്വയമാണ്;വിസ്മയകരമാണത്. പ്രവർത്തിച്ച മേഖലകളിലെല്ലാം ആശാൻ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി. ലോകനന്മയ്ക്കും സമത്വത്തിനും വേണ്ടി സമ്പൂർണമായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ആശാൻ ഒരേ സമയം  ആദ്ധ്യാത്മികതയിലും രാഷ്ട്രീയത്തിലും ആശയശാസ്ത്രങ്ങളിലും സൗന്ദര്യശാസ്ത്രത്തിലും ഒരു പരിവ്രാജകനെപ്പോലെ  ജീവിച്ചു കടന്നു പോകുകയായിരുന്നു " - കെ.പി.കുമാരൻ പറഞ്ഞു.


ആത്മലോചനങ്ങളുടെ കവി 


ആശാൻ്റെ പ്രേമസങ്കല്പം സവിശേഷമാണ്. വളരെ വിശുദ്ധവും ആത്മീയവുമാണത്. 'ലീല'യിലും  'നളിനി 'യിലും അത് കാണാം. ആ  കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പ്രേമദാഹം ലൈംഗികതയിലൂടെ പരിഹരിക്കപ്പെടുന്നതല്ല .അതിനപ്പുറമുള്ള ആത്മലോചനങ്ങൾ തേടാനുണ്ട്. സാഹിത്യത്തിനപ്പുറത്തേക്കാണ് ആശാൻ്റെ രചനകൾ നീങ്ങുന്നത്. ജീവിതത്തിൻ്റെ അറിയപ്പെടാത്ത മേഖലകളെ ആ പ്രേമം  സ്വാംശീകരിക്കുന്നു. പ്രേമമില്ലെങ്കിൽ മൃത്യുവായാലും കുഴപ്പമില്ല എന്ന ഒരു തീരുമാനം ആശാൻ കൃതികളിൽ  മുഴങ്ങുന്നുണ്ട് .ശരീരംകൊണ്ട് വയ്യാതെ ഒരിടത്ത് അടിയുന്ന സന്ദർഭം മനുഷ്യർക്ക് വരാറുണ്ടല്ലോ. അപ്പോഴും ആശാൻ്റെ പ്രേമം  അവസാനിക്കുകയില്ല. കാരണം അത് ലൈംഗികകാമനകളില്ലാതെയും നിലനില്ക്കുകയാണ്.ജീവിച്ചാലും ,ചിലപ്പോൾ ലഭിക്കാത്തതാണത്. മനുഷ്യന് അപ്രാപ്യമായ സൗന്ദര്യമായി അത് വഴിമാറുന്നു .


"ഇതൊരു ജീവചരിത്ര സിനിമയല്ല. ഇതിൽ എൻ്റെ അനുഭവത്തിൻ്റെ  വെളിച്ചത്തിലുള്ള അന്വേഷണങ്ങളും ബോധ്യങ്ങളുമാണുള്ളത്. ജീവിതവും  കലയും മാധ്യമബോധവും ഇതിൽ കൂടിക്കുഴയുകയാണ് .രണ്ടു മണിക്കൂർ ദൈർഘ്യമുള്ള ഈ സിനിമ എൻ്റെ  മനസ്സിനെ മഥിച്ച സാമൂഹ്യപ്രശ്നങ്ങളുടെ നേർക്കുള്ള യാത്രയാണ്. നമ്മൾ എവിടെ നില്ക്കുന്നുവെന്ന് പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പുതിയ കാലം അതാവശ്യപ്പെടുന്നു. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ അന്ത്യത്തിലും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ  ആദ്യപകുതിയിലുമുണ്ടായ മാറ്റത്തിൻ്റെ സത്ത ,അല്ലെങ്കിൽ ഊർജ്ജം ഇന്ന് നമ്മളിൽ നിന്ന് ഏറെക്കുറെ  ചോർന്നുപോയിരിക്കുന്നു. മലയാളിക്ക് ചരിത്രബോധം തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുന്നുവോ എന്ന സന്ദേഹമുണ്ട്. നമ്മൾ പതിറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ നേടിയ  ലോകാവബോധം കാണാനില്ല. കലാസൃഷ്ടികൾ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ,ആഴത്തിലുള്ള സാമൂഹ്യജീവിതബോധമില്ല; സഹിഷ്ണുതയില്ല . മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ചുള്ള ആകുലതകൾ ഇല്ലാത്തവരായി നമ്മൾ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഒരു തിരിച്ചുപോക്ക് ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു. ആശാനിലേക്കാണ് എനിക്ക് പോകാനുള്ളത്. അതാണ് എൻ്റെ സിനിമ " .കെ .പി .കുമാരൻ അറിയിക്കുന്നു. 


 "മരണം ഭയസീമ ,യെന്നയേ ,

കരുതും ജീവികളങ്ങനാരതം

വിരഹാർത്തയിവൾക്കഹോ! ഭയ-

ങ്കരമായ് തീർന്നു ധരിക്ക ജീവിതം" 

എന്ന് 'ലീല'യിൽ  എഴുതുന്നതിലെ ആഴക്കാഴ്ച ഓർക്കുക. എല്ലാ ജീവികളും മരണത്തെ ഭയക്കുന്നു. എന്നാൽ താൻ വിരഹത്തെയാണ് ഭയക്കുന്നത്. പിന്നീട് ജീവിതത്തിൻ്റെ  സ്ഥായിയായ ഭാവം വിരഹമാണെന്ന് പറയാൻ 'വിധുരവലാകകൾ ' എന്ന് പ്രയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. വിരഹവേദനയാൽ പുളയുന്ന വെള്ളിൽപ്പറവകളെന്നാണ് ഇതിനർത്ഥം. പ്രകൃതിയിലാകെ വ്യാപിക്കുന്ന വിരഹദു:ഖത്തെ കവി കണ്ടെത്തുകയാണ്. ജൈവബന്ധം ,സ്നേഹം ഉള്ളവർക്കാണ് വിരഹ വേദനയുണ്ടാകുന്നത്‌. ഒരു വിഷയത്തെ മുൻകുട്ടി കണ്ട് അത് കവിതയിലാക്കുകയായിരുന്നില്ല ആശാൻ്റെ രീതി.ആ കവിത  ഉള്ളിൽനിന്ന് ഒരനിവാര്യത പോലെ പുറത്തേക്കു കുതിച്ചെത്തുകയായിരുന്നു.പല സംസ്കാരങ്ങളുടെ സുഗന്ധം കലർന്ന് ഒഴുകുന്ന ലാവണ്യനദിയാണത്. കുമാരനാശാനിലെ ദാർശനിക പ്രഭാവമാണ് മുണ്ടശ്ശേരിയെ ആകർഷിച്ചത് .അദ്ദേഹമാണല്ലോ ആശാൻ കവിതയെ പുനർമൂല്യനിർണയം നടത്തിയത്‌. പി. കെ ബാലകൃഷ്ണൻ ,കുട്ടികൃഷ്ണ മാരാർ ,സുകുമാർ അഴീക്കോട് തുടങ്ങിയവർ ആശാൻകവിതയിലെ സരയൂ നദി കണ്ടവരാണ്. അഴീക്കോടിൻ്റെ പതിറ്റാണ്ടുകളിലൂടെയുള്ള പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ മിക്കപ്പോഴും ആശാൻ കടന്നുവരുമായിരുന്നു.


ആധുനികത ഇതാണ് 


ശ്രീനാരായണഗുരുവിനെ ആശാൻ  പരിചയപ്പെടുന്നത് 1889 ലാണ്‌;അരുവിപ്പുറം പ്രതിഷ്ഠയ്ക്ക് (1888) ശേഷം. പിന്നീട് ഗുരുവിൻ്റെ  പാതയിലെ വെളിച്ചം ഉൾക്കൊണ്ട് ആത്മീയമൂല്യങ്ങളെ സൗന്ദര്യാത്മകമായി പരാവർത്തനം ചെയ്തു .1895 ൽ ബാംഗ്ലൂരിൽ  പോയി നിയമം പഠിച്ചു. പിന്നീട് മദ്രാസിലും അതിനുശേഷം കൊൽക്കത്തയിലും പഠിച്ചു.കൊൽക്കൊത്തയിൽ കഴിഞ്ഞ കാലത്താണ് സംസ്കൃതവും ഇംഗ്ലീഷും ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിയത്.


1900 ൽ തിരിച്ചുവന്ന ആശാൻ  ദാർശനികമായ ഉൾക്കനത്തോടെയാണ് ജീവിതത്തെ നേരിട്ടത്. 1907 ൽ നിസ്സാരമായ, വീണുകിടക്കുന്ന ഒരു പൂവിനെ കാവ്യവിഷയമാക്കാമെന്ന് 'വീണപൂവി 'ലൂടെ 'തെളിയിച്ചു; ഇത് ഒരു മഹാവിപ്ളവമായിരുന്നു. ഇതാണ് ആധുനികത .ഇതിന് എത്രയോ വർഷം കഴിഞ്ഞാണ് ടി.എസ് .എലിയറ്റ് 'ദ് വെയ്സ്റ്റ് ലാൻഡ്' ( തരിശുഭൂമി) എന്ന കാവ്യമെഴുതിയത് .'വീണപൂവി 'ലുള്ളത് വസ്തുവിൻ്റെ അനന്യത അതിൽ തന്നെ സമ്പൂർണമാണെന്ന വീക്ഷണമാണ് .


അഞ്ച് വാല്യങ്ങളിൽ ബുദ്ധചരിതം എഴുതി. ബാലരാമായണം മൂന്ന് വാല്യമാണ്. 1907 മുതൽ 1924  വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിലാണ് പ്രശസ്തമായ കവിതകളെല്ലാം പിറന്നത്. നളിനി, ലീല ,പ്രരോദനം, ചിന്താവിഷ്ടയായ സീത, ദുരവസ്ഥ, ചണ്ഡാലഭിക്ഷുകി, കരുണ എന്നീ കാവ്യങ്ങൾ അപാരമായ ,ഉന്നതമായ കാവ്യഭാഷണങ്ങളായി നില്ക്കുകയാണ്.


കെ.പി.കുമാരൻ്റെ സിനിമകളെല്ലാം, അതിസാഹസികമായി ,  സംവിധായകൻ ക്യാമറയുമായി മനുഷ്യാവസ്ഥയുടെ ഒറ്റച്ചരടിനുമേലെ ബാലൻസ് ചെയ്ത് നടക്കുന്ന പോലെ തോന്നിപ്പിക്കും. അതിഥി (പി.ജെ.ആൻ്റണി ,ഷീല ,ബാലൻ കെ. നായർ , കൊട്ടാരക്കര)രുഗ്മിണി ( നെടുമുടി വേണു ,അഞ്ജു ), ആകാശഗോപുരം (മോഹൻലാൽ ,ഭരത് ഗോപി ,നിത്യാമേനോൻ) എന്നീ  ചിത്രങ്ങൾ കാണുന്നവർക്ക് അത് ബോധ്യപ്പെടും.


ഒന്നിൻ്റെയും നിഴലല്ല


 "വിവാഹിതനായ ആശാൻ്റെ ജീവിതമാണ് ഞാനിതിൽ ഫോക്കസ് ചെയ്യുന്നത്.ആ വിവാഹം തന്നെ ഒരു വലിയ ചർച്ചയായിരുന്നുവല്ലോ. വധുവിന് പതിനെട്ടും ആശാനു നാല്പതു മായിരുന്നല്ലോ പ്രായം. ഇത് പലരെയും ചൊടിപ്പിച്ചു. ആശാന് സ്വതന്ത്രവും  മൗലികവുമായ വ്യക്തിത്വമുണ്ട്. ആശാൻ ഒന്നിൻ്റെയും നിഴലല്ല;അതിശയകരമായ ഒരു പരിവർത്തന ശക്തിയാണ് ;സമാനതകളുമില്ല. ആശാനിൽ അസാമാന്യമായ സർഗ്ഗശേഷിയാണുള്ളത്; സഹനശേഷിയുമുണ്ട്. ആ കവിതകൾ പുതിയ ഉണർവ്വായിരുന്നു. ചന്തുമേനോൻ്റെ  'ഇന്ദുലേഖ' എത്രയോ വലിയ മാറ്റമാണ് കൊണ്ടുവന്നത്. മാറ്റത്തിനു മാറ്റമില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ' മാറ്റുവിൻ ചട്ടങ്ങളെ ' എന്ന് അദ്ദേഹം പ്രവചനാത്മകമായി എഴുതിയത്. ജാതിയെ എതിർത്ത ആശാൻ ആത്മ സംശോധനത്തിനായി ബൗദ്ധമൂല്യങ്ങളെയാണ് ആശ്രയിച്ചത്.ചണ്ഡാലഭിക്ഷുകിയും കരുണയും ഇതിനു തെളിവാണ്. എന്നാൽ മതപരിവർത്തനത്തിൽ, അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചില്ല " - കെ.പി.കുമാരൻ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

'ഗ്രാമവൃക്ഷത്തിലെ കുയിൽ'കേരള അന്താരാഷ്ട്ര ചലച്ചിത്രോത്സവത്തിൽ 'മലയാള സിനിമ ഇന്ന് ' എന്ന വിഭാഗത്തിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.


വാക്കുകൾ


1)ചെന്നായ്ക്കളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നു പറയുന്നത് ആട്ടിൻകുട്ടികളുടെ മരണമാണ് .

ഇസയ്യ ബർലിൻ ,

(ബ്രിട്ടീഷ് ചിന്തകൻ)


2)എപ്പോഴും ഒരു കവിയായിരിക്കുക , ഗദ്യമെഴുതുമ്പോൾ പോലും.

ചാൾസ് ബോദ്ലേർ,

(ഫ്രഞ്ച് കവി)


3)നിങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ വേണ്ടി നിങ്ങൾക്ക്  സംസാരിക്കേണ്ടി വരും.

ഷാങ്ങ് പോൾ സാർത്ര്,

(ഫ്രഞ്ച് എഴുത്തുകാരൻ )


4)സ്വന്തം ചിന്തകളും വികാരങ്ങളും നിയന്ത്രിച്ചു നിർത്തുന്നതെത്ര ബുദ്ധിമുട്ടേറിയ പണിയാണെന്ന് ആളുകൾ മനസ്സിലാക്കുന്നത് പ്രതിസന്ധികളുടെ കാലത്ത് മാത്രമാണ്. ആൻറൺ ചെക്കോവ്

(റഷ്യൻ കഥാകൃത്ത്)


5)ദയ ഒരു ഭാഷയാണ്; അത് ബധിരന്  കേൾക്കാനും അന്ധനു കാണാനും കഴിയും.

മാർക്ക് ട്വെയിൻ ,

അമെരിക്കൻ എഴുത്തുകാരൻ


കാലമുദ്രകൾ


1)എം. ടി .വാസുദേവൻനായർ 


എം.ടി.ഒരു കഥ എഴുതിയിട്ട് എത്രയോ കാലമായി! . മലയാളത്തിലെ കഥ വായനക്കാർ എം. ടിയുടെ ഒരു കഥയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്‌.


2)മുനി നാരായണപ്രസാദ് 


ശ്രീനാരായണഗുരുവിൻ്റെ സമ്പൂർണ കൃതികളുടെ വ്യാഖ്യാനം (സാരാംശവും അവതാരികയും) മുനി നാരായണ പ്രസാദ് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.നാഷണൽ ബുക്ക് ട്രസ്റ്റ് ഓഫ് ഇന്ത്യയാണ് പ്രസാധകർ .ഗുരുവിൻ്റെ കൃതികളുടെ ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷയും (വ്യാഖ്യാനത്തോടൊപ്പം) മുനി നിർവ്വഹി യു. ഇതുവരെ കണ്ടതിൽ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷയും അവതരണവും മുനി നാരായണപ്രസാദിൻ്റേതാണ്.


2)ഡോ.സെബാസ്റ്റ്യൻ പോൾ


കേരളടൈംസിലും കൈരളി ടിവിയിലും സെബാസ്റ്റ്യൻ പോൾ ചെയ്തുവന്ന  മാധ്യമാവലോകനം ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു.അത് തുടരേണ്ടതായിരുന്നു. ആധികാരികമായി പറയുന്നത് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രത്യേകതയാണ്.


4)കെ.സഹദേവൻ


ടെലിവിഷൻ ചാനലിൽ കെ.സഹദേവൻ പാശ്ചാത്യ ക്ലാസിക് സിനിമകൾ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്  '24 ഫ്രെയിംസ്' എന്ന പേരിൽ ഒരു പ്രോഗ്രാം ചെയ്തിരുന്നു .സിനിമകളെ വിമർശനാത്മകമായി സമീപിക്കുന്ന അദ്ദേഹം അതിലെ പ്രസക്തഭാഗങ്ങൾ കാണിക്കുകയും ചെയ്തു.മലയാള ടെലിവിഷൻ ചാനലുകളിലെ ഏറ്റവും നല്ല ഷോ അതായിരുന്നു.


5)സൂക്ഷ്മാനന്ദ സ്വാമി


സൂക്ഷ്മാനന്ദ സ്വാമി അധികം എഴുതാറില്ല.അദ്ദേഹം എഴുതിയ 'മൈൻഡ് ദ് ഗ്യാപ് ' എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് പുസ്തകം വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദൽഹിയിലെ സർക്കിൾ ഗ്രൂപ്പാണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. ശൂന്യമായ ഇടങ്ങളെ മനസ്സുകൊണ്ട് പൂരിപ്പിക്കുന്നതാണ് മനുഷ്യൻ്റെ  ആത്മീയത എന്ന് സ്വാമി അതിൽ  സരളമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്.


6)പ്രേം നസീർ 


പരുക്കൻ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ച ഒരു കാലത്തിനു നസീർ എന്ന സ്വപ്നശിഖരം ആവശ്യമായിരുന്നു. ദാരിദ്ര്യദു:ഖം പോലെ പ്രണയനൈരാശ്യവും ജീവന്മരണപ്രശ്നമായ ഒരു തലമുറയുടെ നെഞ്ചിനകത്ത് നസീറിൻ്റെ ഇരിപ്പിടം അപ്രാപ്യസ്വപ്നം പോലെ ഭദ്രമായിരുന്നു.



മലയാളത്തിനെതിരെ 


ജയമോഹൻ എന്ന തമിഴ് എഴുത്തുകാരൻ വലിയൊരു കണ്ടുപിടുത്തം (മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് ' ജനുവരി 10) നടത്തിയിട്ടുണ്ട് .വായനക്കാർ ശ്രദ്ധിച്ചാലും :

"മലയാളത്തിനു തനിച്ചു നിലനില്ക്കുക ബുദ്ധിമുട്ടേറിയതാണ് " . 


അദ്ദേഹം പറയുന്നു ,സംസ്കൃതവാക്കുകൾ മലയാളിക്ക് അന്യമാണെന്ന്! .ഇത്രയും അർത്ഥശൂന്യമായ വാക്കുകൾ സമീപകാലത്ത് കേട്ടിട്ടില്ല. ഒരു ഭാഷയ്ക്കും തനിയെ നില്ക്കാനാവില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക.ജയമോഹൻ എന്ന പേരു തന്നെ സംസ്കൃതമാണ്. പല ഭാഷകളിലെ വാക്കുകൾ കൂടിച്ചേർന്നാണല്ലോ ലാറ്റിനമേരിക്കൻ ഭാഷകൾ നിലനില്ക്കുന്നത്. ലാറ്റിനമേരിക്കയിലെ ഇരുപത് രാജ്യങ്ങളിലെ ഭാഷ സമ്മിശ്രമാണ്. സ്പാനീഷാണ് മുഖ്യം.എന്നാൽ ഫ്രഞ്ച് ,പോർച്ചുഗീസ് ,മായൻ, അജ്മാറ തുടങ്ങിയ ഭാഷകളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. മലയാളി ഒരു ദിവസം ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് സംസ്കൃതമാണ്; പ്രണയം ,ആശയം, ചിന്ത, തൽസമയം, പത്രം ,വാർത്ത, പ്രകൃതി  തുടങ്ങിയവ.അതേസമയം ഇംഗ്ളീഷും വേണം. ജയമോഹൻ ഏതോ പുരാതന ലോകത്ത് കഴിയുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു.



 



Wednesday, January 20, 2021

അക്ഷരജാലകം/എം.കെ.ഹരികുമാർ / വാൻഗോഗിൻ്റെ നക്ഷത്രങ്ങൾ/metrovartha Jan 18

 അക്ഷരജാലകംlink click

എം.കെ.ഹരികുമാർ

9995312097



വാൻഗോഗിൻ്റെ നക്ഷത്രങ്ങൾ


പക്ഷികൾ തൂവലുകൾ പൊഴിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ മനുഷ്യർക്ക് അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഈ തൂവൽ പൊഴിക്കൽ  ദൗർഭാഗ്യകരമാണ്; ചീത്ത കാലത്തിൻ്റേതാണ്. ഒന്നുകിൽ  ഈ നഷ്ടങ്ങളുടെ കാലത്ത് ഒരാൾക്ക് അങ്ങനെ തന്നെ കഴിയാം; അല്ലെങ്കിൽ നവപരിവേഷത്തോടെ പുറത്തുവരാം. പക്ഷേ, അതൊരിക്കലും രസകരമായിരിക്കില്ല. അങ്ങേയറ്റം ഭീതിജനകമായിരിക്കുമത് " - പ്രമുഖ ഡച്ച് ചിത്രകാരൻ വിൻസൻ്റ് വാൻഗോഗ് (1853-1890) പറഞ്ഞു.


തന്നെ വന്നുമൂടുന്ന പ്രതിസന്ധികളുടെയും തകർച്ചകളുടെയും ദാരിദ്ര്യത്തിൻ്റെയും ഓർമ്മകളുണർത്തുകയായിരുന്നു വാൻഗോഗ് .നിരാശയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനാവാത്തപ്പോൾ ഒരു ചിത്രകാരൻ എന്താണ് ചെയ്യുക? വര ഉപേക്ഷിക്കുമോ? ഇവിടെ വാൻഗോഗ്  ഒരു സിദ്ധാന്തം കണ്ടുപിടിച്ചു.വിഷാദത്തെ പ്രവർത്തനക്ഷമമാക്കുക.വിഷാദത്തെ  സ്നേഹിക്കയാണ് വേണ്ടത്. വിഷാദത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ജൈവോർജം നേടാമെന്നാണ് ചിന്ത.വിഷാദത്തെ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ടു തന്നെ അതിനെ  ഇന്ധനമാക്കി മാറ്റി പരിവർത്തനോന്മുഖമാക്കുക.


 "നിരാശയിൽ അകപ്പെടുമ്പോൾ അതിൽനിന്നും രക്ഷനേടാൻ വിഷാദത്തെ തന്നെ കർമ്മപദ്ധതിയാക്കുകയാണ് എൻ്റെ രീതി.നിരാശനായവന് പ്രതീക്ഷകളും ആഗ്രഹങ്ങളും അന്വേഷണങ്ങളും തരുന്ന വിഷാദാത്മകത്വമാണത്" - വാൻഗോഗ് എഴുതി. ഈ കാഴ്ചപ്പാട് വാൻഗോഗിൻ്റെ ചില ചിത്രങ്ങളുടെ നിർമ്മാണ രഹസ്യത്തിലേക്ക് വഴിതെളിക്കുന്നതാണ്. സുഹൃത്ത് പോൾ ഗോഗിനുമായുണ്ടായ രൂക്ഷമായ വാക്കേറ്റത്തെ തുടർന്ന് പാരീസിനടുത്തുള്ള ആൾസിലെ  'മഞ്ഞവീട്ടി,ൽവച്ച് മാനസിക പിരിമുറുക്കത്തിൽ വാൻഗോഗ് സ്വന്തം ചെവി മുറിച്ചെടുത്തു (1888 ഡിസംബർ 23)എന്നാണ് കലാചരിത്രകാരന്മാർ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. പോൾ ഗോഗിൻ വാളെടുത്ത് വീശിയപ്പോൾ ചെവിയറ്റു പോയതാണെന്നും മറ്റൊരു പക്ഷമുണ്ട്.   ആ സംഭവത്തിനുശേഷം വാൻഗോഗ് ആശുപത്രിയിലായി. ചികിത്സയും ഏകാന്തതയും കഷ്ടപ്പാടും അന്ത:സംഘർഷവും തുടർന്നു. ഏതാനും മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് അദ്ദേഹം മാനസികാഘാതത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷനേടാനായി തെക്കൻ ഫ്രാൻസിലെ കമ്മ്യൂൺ (ടൗൺഷിപ്പ്)സെയിൻ്റ് ദി പ്രോവിൻസിലെ അഭയസങ്കേതത്തിൽ അഡ്മിറ്റാകുന്നു. താഴത്തെ നിലയിൽ പ്രകൃതിഭംഗി ആസ്വദിക്കാനും വരയ്ക്കാനും ഒരു സ്റ്റുഡിയോ സജ്ജീകരിച്ചു നല്കിയിരുന്നു.  അവിടെവച്ചാണ് പ്രസിദ്ധമായ ' ദ് സ്റ്റാറി നൈറ്റ്' (നക്ഷത്രരാത്രി 1889) വരയ്ക്കുന്നത്. 


വിസ്മയസ്വപ്നങ്ങൾ


ഈ ചിത്രത്തിൽ കറുപ്പ് വീണ്ടും പ്രാധാന്യം നേടുകയാണ്.ആദ്യകാലത്ത് വാൻഗോഗിന് കറുപ്പിനോട് പ്രത്യേക ആഭിമുഖ്യമുണ്ടായിരുന്നു .പിന്നീടാണ് തെളിച്ചമുള്ള പകലുകളും താഴ്വരകളും ചിത്രങ്ങളിൽ ആധിപത്യം  നേടുന്നത്.മാനസികസമ്മർദ്ദവും മരണത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യവും ഭയവും വിസ്മയസ്വപ്നങ്ങളും തീവ്രവൈകാരികതയും ഈ ചിത്രത്തിൽ തെളിയുന്നുണ്ട്. ജീവിതത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടവരെയും തകർന്നവരെയും ആശ്വസിപ്പിക്കാനാണ് താൻ വരയ്ക്കുന്നതെന്നുള്ള വാൻഗോഗിൻ്റെ പ്രസ്താവന സ്വന്തം ജീവിതാനുഭവത്തോടുള്ള പ്രീതിയിൽനിന്നും ജനിച്ചതാണ്. ഇന്ന് ഏതൊരു കലാകാരനും സ്വീകരിക്കാവുന്ന ഒരു തത്ത്വമാണിത്. വാൻഗോഗിൻ്റെ പ്രസക്തി ഇതാണ്. പതിതനായ തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം താൻ വർണ്ണങ്ങൾകൊണ്ട് സംപ്രീതി നല്കുമെന്നാണ് ആ തത്ത്വത്തിൻ്റെ  അടിയിലുള്ള സാരം.


"എനിക്കിപ്പോൾ നക്ഷത്രങ്ങളുള്ള  ആകാശത്തെ വരയ്ക്കാനാണ് താല്പര്യം. പകലിനേക്കാൾ രാത്രി വർണാഭമാണ്. വയലറ്റും നീലയും പച്ചയുമാണ് അവിടെ പ്രഭ ചൊരിയുന്നത്. ശരിക്ക് നോക്കാൻ സാധിക്കുമെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകും ,ചില നക്ഷത്രങ്ങൾ പ്രത്യേകതരം പച്ചയാണ്, നീലയാണ് ,പിങ്കാണ് ,ബ്രൗണാണ്. അത് നമ്മോട് എന്തോ പറയുന്നുണ്ട് " -ആ കാലത്തെ സവിശേഷ മാനസികാവസ്ഥ വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ് ഈ പ്രതികരണം.


'ദ് സ്റ്റാറി നൈറ്റ്' ഇപ്പോൾ ന്യൂയോർക്കിലെ മ്യൂസിയം ഓഫ് മോഡേൺ ആർട്ടിൽ സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. സെയിൻ്റ് പ്രോവിൻസിലെ അഭയസങ്കേതത്തിൽ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ,വാൻഗോഗ് മുറിയുടെ  ജനാലയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട ദൃശ്യമാണ് 'നക്ഷത്രരാത്രി'. ഇക്കാര്യം  സഹോദരൻ തിയോയ്ക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ആ ജനാല ദൃശ്യത്തിൻ്റെ തനിപ്പകർപ്പല്ല അദ്ദേഹം വരച്ചത്.ചിത്രത്തിൻ്റെ താഴെ ഭാഗത്തുള്ള പട്ടണപ്രദേശം  സാങ്കല്പികമായി വരച്ചു ചേർത്തതാണ്. ജനാലയ്ക്കൽ നിന്നു നോക്കിയാൽ ആകാശഭാഗം മാത്രമേ കാണാനൊക്കൂ.   ആൽപിൻ മലനിരകൾ, ഉയർന്നു നില്ക്കുന്ന സൈപ്രസ് വൃക്ഷങ്ങൾ ,  വലിയ ഒരു പ്രഭാതനക്ഷത്രം (ശുക്രൻ) ,തിളങ്ങുന്ന ചന്ദ്രക്കല, മറ്റു നക്ഷത്രങ്ങൾ ,മേഘപാളികൾ, ഗോതമ്പുപാടം എന്നീ ഘടകങ്ങൾ  ചേർന്നതാണ് വാൻഗോഗിൻ്റെ 'നക്ഷത്രരാത്രി '.ഇത് സൂര്യോദയത്തിന് വളരെ മുമ്പുള്ള ദൃശ്യമാണ് .


വിഷാദത്തിൽ നിന്ന് വീര്യം 


ചിത്രത്തിൽ കറുത്ത നിറത്തിൽ  ഉയർന്നു നില്ക്കുന്ന സൈപ്രസ് മരങ്ങൾ വിഷാദാത്മകത്വത്തെ പരിവർത്തനത്തിനുള്ള ഉപാധിയാക്കുന്നതിൻ്റെ ദൃഷ്ടാന്തമാണ്.വാൻഗോഗിൻ്റെ ആത്മീയസംവേദനമാണ്. വേറെ പല ചിത്രങ്ങളിലും അദ്ദേഹം സൈപ്രസ് മരങ്ങൾ വരച്ചിട്ടുണ്ട്. ആത്മ പ്രതിഛായയാണത്. മനസ്സിനെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നതും വിഭ്രമിപ്പിക്കുന്നതുമാണ് ആ രചന. അതേപോലെ സ്വപ്നാത്മകവും അതീതവുമാണ്. സഹജീവിസ്നേഹത്താൽ ത്രസിപ്പിക്കുന്നതും ചലനാത്മകവുമാണ്; വിഷാദത്തിൽ നിന്ന് ആനന്ദത്തിലേക്ക് സംക്രമിക്കുന്ന ആകാശമാണത്. ആകാശത്തിലെ അപാരമായ  ജീവിതനാടകം വാൻഗോഗ് പക്ഷേ ,ഹൃദയത്തിൽ നിന്നാണ് പകർത്തിയത്.പ്രക്ഷുബ്ധമായ വായുവിൻ്റെ സമ്മർദ്ദത്തിൽ കഴിയുന്ന  മേഘങ്ങൾ നക്ഷത്രങ്ങളിലേക്ക് ആയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അത് പ്രകാശത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നില്ല. അവിടെ  നക്ഷത്രങ്ങൾ ലൗകികമായ ജ്വരത്തിൽ സാഹോദര്യം വീണ്ടെടുത്തിരിക്കയാണ്. അവ ഭൂമിയുമായി സമ്പർക്കത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് .പർവ്വതനിരകളും  മേഘപാളികളും ഒരു ലയത്തെ അനുഭവിപ്പിക്കുകയാണ്. അതൊരു അഭൗമരാഗമാണ് .  നക്ഷത്രങ്ങളാകട്ടെ ഭൂമിയിലെ പതിതരെ അലിവോടെ നോക്കുകയാണ് .മനോസ്ഥൈര്യം മനുഷ്യർക്കു മാത്രമല്ല നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും നഷ്ടപ്പെടാം, സാർത്ഥകമായ ഒരു രമ്യതയ്ക്കായി  ഉഴറുമ്പോൾ.


നക്ഷത്രങ്ങൾ ഭൂമിയിലെ ഇരുട്ടിൽ ദിക്കറിയാതെ ചുറ്റിത്തിരിയുന്നവരെയും ആലംബമറ്റ് മാനസികാരോഗ്യ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളവരെയും സഹായിക്കുവാൻ ,അവർക്ക് വെളിച്ചം എത്തിച്ചുകൊടുക്കാൻ പാടുപെടുകയാണ്. ഭൂമിയിലെ തീവ്രദുഃഖവും അതിൻ്റെ ആകുലതകളും എത്ര ഭീഷണമാണെന്ന് സൈപ്രസ് മരങ്ങൾ സൂചന തരുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ പട്ടണപ്രദേശത്തുള്ളവരെല്ലാം നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. അവരുടെ  ഭവനങ്ങൾ നിഷ്കളങ്കമായി ഉറങ്ങുകയാണ്; ദൂരെ നിന്നുള്ള സ്നേഹപ്രകാശങ്ങൾ തങ്ങളെ രക്ഷിക്കുമെന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ.


വാൻഗോഗിനെ ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ പുരോഹിതനാക്കണമെന്നായിരുന്നു പിതാവിൻ്റെ ആഗ്രഹം .മതപഠനത്തിന് പോയെങ്കിലും അദ്ദേഹം ഖനികളിലെ തൊഴിലാളികളുടെ ജീവിതം കണ്ടു ,സഹതാപം തോന്നി അതിൽ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞു .പിന്നീട് പാരീസിലേക്ക് താമസം മാറ്റി. അവിടെ വച്ചാണ് പോൾ ഗോഗിൻ  ഉൾപ്പെടെയുള്ള വലിയ കലാകാരന്മാരെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വായനയും വരയുമായി കഴിഞ്ഞ വാൻഗോഗിനു ഒരേ ഒരു ചിത്രമൊഴികെ ( റെഡ് വിനായാർഡ് സ്‌ അറ്റ് ആൾസ് എന്ന ചിത്രം നാനൂറ് ഫ്രാങ്കിന് ബെൽജിയത്തിലേക്ക് വാങ്ങി ക്കൊണ്ടുപോയി )മറ്റൊന്നും ജീവിതകാലത്ത് വില്ക്കാനായില്ല. അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൻ്റെ  അവസാനകാലത്തെ രണ്ടുവർഷമാണ്  കൂടുതലും വരച്ചത്. അപ്പോൾ പാരീസിലായിരുന്നു താമസം. തൊള്ളായിരം പെയിൻറിംഗുകൾ ചെയ്തു .രേഖാചിത്രങ്ങളും സ്കെച്ചുകളുമുൾപ്പെടെ ആകെ രണ്ടായിരത്തോളം ചിത്രങ്ങൾ .ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ചിത്രകാരന്മാരിലൊരാളായ വാൻഗോഗ് മിസ്റ്റിക് അനുഭൂതി നിറഞ്ഞ പോസ്റ്റ് ഇംപ്രഷണിസ്റ്റ് ശൈലിയിലാണ് വരച്ചത്.


വാക്കുകൾ 


1)സ്കൂളിൽ നിന്നും ദേവാലയത്തിൽ നിന്നും പഠിച്ചതും പുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്ന് കിട്ടിയതും പുന:പരിശോധിക്കുക .

വാൾട്ട് വിറ്റ്മാൻ ,

(അമെരിക്കൻ കവി)


2)ചിന്തോദ്ദീപകമായ ഈ കാലത്ത് ചിന്തോദ്ദീപകമായ ഒരു കാര്യമേയുള്ളൂ;  അത് നമ്മൾ ചിന്തിക്കുന്നില്ല എന്നുള്ളതാണ്.

ഹൈഡഗ്ഗർ,

(ജർമ്മൻ ചിന്തകൻ)


3)വസ്തുക്കൾക്കിടയിലെ അദൃശ്യമായ കണ്ണി കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിനെ പ്രതിഭ എന്ന് വിളിക്കാം.

വ്ളാഡിമിർ നബോക്കോവ്,

(റഷ്യൻ-അമെരിക്കൻ എഴുത്തുകാരൻ )


4)ഊർജതന്ത്രം സെക്സ് പോലെയാണ് ; ചില പ്രായോഗിക ഫലങ്ങൾ തന്നേക്കാം. എന്നാൽ അതുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല നമ്മൾ സെക്സിലേർപ്പെടുന്നത്.

റിച്ചാർഡ് പി.ഫെനിമാൻ

(അമെരിക്കൻ ഭൗതികശാസ്തജൻ)


5)കുടുംബജീവിതത്തിൽ സ്നേഹമാണ് എല്ലാ സംഘർഷങ്ങൾക്കും അയവു വരുത്തുന്ന എണ്ണ ;ഒന്നിച്ച് ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുന്ന സിമൻ്റാണത്. ഐക്യം കൊണ്ടുവരുന്ന സംഗീതവും അതാണ്.

ഇവാ ബറൗസ് ,

(മുൻ ഓസ്ട്രേലിയൻ സാൽവേഷൻ ആർമി ഓഫീസർ)


കാലമുദ്രകൾ


1)കാരയ്ക്കാമണ്ഡപം വിജയകുമാർ


രേഖാചിത്രകാരനും പെയിൻ്ററുമായ കാരയ്ക്കാമണ്ഡപം വിജയകുമാർ പത്രാധിപർ എന്ന നിലയിലും ശ്രദ്ധേയനാവുകയാണ് . അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ നേതൃത്വത്തിൽ  ചിത്രകലയ്ക്ക് വേണ്ടി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ' പ്രഭാവം ' മാസിക (തിരുവനന്തപുരം ) അപ്രശസ്തരും പ്രഗത്ഭരുമായ ചിത്രകാരന്മാരെയും ശില്പികളെയും  അണിനിരത്തുകയാണ്.


2)ടി. കലാധരൻ 


കേരള കലാപീഠം എന്ന പേരിൽ ടി. കലാധരൻ സ്വന്തം വസതിയിൽ (കാരയ്ക്കാമുറി) നടത്തിയിരുന്ന ഗാലറിയും സംവാദവേദിയും  ദീർഘകാലം കൊച്ചിയിലെ കലാകാരന്മാരുടെയും  സാഹിത്യകാരന്മാരുടെയും സംഗമസ്ഥലമായിരുന്നു .അവിടെ ഒരു ബദാമിൻ്റെ ചുവട്ടിലായിരുന്നു സന്ധ്യാചർച്ചകൾ. പത്രപ്രവർത്തകൻ വി.വിജയറാം അതിന് കാട്ടുബദാം എന്ന പേരിട്ടു.


3)ഒ.വി.ഉഷ 


ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ഒ.വി.ഉഷ ഒരഭിമുഖത്തിൽ പറഞ്ഞു: 'ഖസാക്കിൻ്റെ ഇതിഹാസ 'ത്തിലെ ഞാറ്റുപുര എന്ന നിലയിൽ ഇപ്പോൾ പരിപാലിക്കുന്ന തസ്രാക്കിലെ വീടുമായി ഒ.വി.വിജയന് ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്.


4)ബി .ആർ .പി .ഭാസ്കർ 


പ്രായോഗിക പത്രപ്രവർത്തനത്തിലും സൈദ്ധാന്തിക രംഗത്തും വിപുലമായ അറിവ് നേടിയ ബി .ആർ .പി ഭാസ്കർ സാംസ്കാരികചിന്തകനെന്ന നിലയിലും ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ 'ന്യൂസ് റൂം 'എന്ന പേരിൽ  പുസ്തകമായിരിക്കുന്നു.


5)കാനായി കുഞ്ഞിരാമൻ


താൻ കേരളീയ പൊതുസാംസ്കാരിക കേന്ദ്രങ്ങളിൽ പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് നിർമ്മിച്ച മനോഹരമായ ശില്പങ്ങൾ ചില ശക്തികൾ വന്നു വികൃതമാക്കുന്നത് കാനായി കുഞ്ഞിരാമന് നേരിൽ കാണേണ്ടിവന്നു.


കവിതയിലെ ഇന്ദ്രിയം


എം .പി .പ്രതീഷ് സ്വന്തം കവിതയെ ജീവിതവുമായി ചേർത്തുവച്ച് എഴുതിയ ലേഖനം ( എഴുത്ത് ,ജനുവരി) വ്യത്യസ്തവും ആശയപരമായി ആഴമുള്ളതുമാണ്. അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു: " ഇന്ദ്രിയങ്ങളായിരുന്നു എൻ്റെ ഭാഷ .ഇന്ദ്രിയങ്ങളായിരുന്നു ഞാൻ വായിച്ച പുസ്തകങ്ങൾ. ചില കാലങ്ങളിൽ സൂര്യനും ചില കാലങ്ങളിൽ ചന്ദ്രനും മറുകാലങ്ങളിലെല്ലാം ഇരുളും എനിക്ക് മാർഗ്ഗം കാണിച്ചു " .


പ്രതീഷിൻ്റെ 'ഈർപ്പം ' എന്ന കവിതയിലെ ചില വരികൾ:

"പുറത്തുകടക്കാൻ പഴുതുകളില്ലാതെ വെള്ളത്തിൻ്റെ

മേൽത്തട്ടിൽ വന്നു മടങ്ങിപ്പോകുന്ന മീനുകളെപ്പോലെ 

ചില്ലിമേൽ വന്നു തട്ടി 

തിരിച്ചുപോവുന്ന ഈർപ്പം " .


മലയാളത്തിനെതിരെ 


ജയമോഹൻ എന്ന തമിഴ് എഴുത്തുകാരൻ വലിയൊരു കണ്ടുപിടുത്തം (മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് ' ജനുവരി 10) നടത്തിയിട്ടുണ്ട് .വായനക്കാർ ശ്രദ്ധിച്ചാലും :

"മലയാളത്തിനു തനിച്ചു നിലനില്ക്കുക ബുദ്ധിമുട്ടേറിയതാണ് " . 


അദ്ദേഹം പറയുന്നു ,സംസ്കൃതവാക്കുകൾ മലയാളിക്ക് അന്യമാണെന്ന്! .ഇത്രയും അർത്ഥശൂന്യമായ വാക്കുകൾ സമീപകാലത്ത് കേട്ടിട്ടില്ല. ഒരു ഭാഷയ്ക്കും തനിയെ നില്ക്കാനാവില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക.ജയമോഹൻ എന്ന പേരു തന്നെ സംസ്കൃതമാണ്. പല ഭാഷകളിലെ വാക്കുകൾ കൂടിച്ചേർന്നാണല്ലോ ലാറ്റിനമേരിക്കൻ ഭാഷകൾ നിലനില്ക്കുന്നത്. ലാറ്റിനമേരിക്കയിലെ ഇരുപത് രാജ്യങ്ങളിലെ ഭാഷ സമ്മിശ്രമാണ്. സ്പാനീഷാണ് മുഖ്യം.എന്നാൽ ഫ്രഞ്ച് ,പോർച്ചുഗീസ് ,മായൻ, അജ്മാറ തുടങ്ങിയ ഭാഷകളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. മലയാളി ഒരു ദിവസം ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് സംസ്കൃതമാണ്; പ്രണയം ,ആശയം, ചിന്ത, തൽസമയം, പത്രം ,വാർത്ത, പ്രകൃതി  തുടങ്ങിയവ.അതേസമയം ഇംഗ്ളീഷും വേണം. ജയമോഹൻ ഏതോ പുരാതന ലോകത്ത് കഴിയുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു.


Wednesday, January 13, 2021

അക്ഷരജാലകം/എം.കെ.ഹരികുമാർ / ലാറ്റിനമേരിക്കൻ പ്രഹേളിക/metrovartha Jan 11, 2021

Aksharajalakam link

എം.കെ.ഹരികുമാർ
9995312097
Email:mkharikumar797@gmail.com

ഒരു ലാറ്റിനമേരിക്കൻ പ്രഹേളിക

മലയാളകഥ നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹ്യവീക്ഷണങ്ങളുടെ ഭാഗമാണ്. കാരൂർ ,എസ്.കെ. പൊറ്റക്കാട്, ഉറൂബ്  തുടങ്ങിയവരുടെ കഥകൾ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മധ്യകാല സമൂഹത്തെയാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ധാർമ്മികമായ പ്രശ്നങ്ങളുടെ  ഇടയിൽ ഒരു കണ്ണിയായി കഥാകൃത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഈ  കഥാകൃത്തുക്കൾ മലയാളി ജീവിതത്തിൻ്റെ വരുംവരായ്കകളുടെ ചതുരംഗപലകയിലാണ് തങ്ങളുടെ പ്രമേയവിശകലനം നടത്തിയത്. ഒറ്റപ്പെട്ടവൻ ആദർശവത്ക്കരിക്കപ്പെടുകയും അവൻ്റെ സങ്കല്പങ്ങൾ സാമൂഹികമായി പരിഹരിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന ചിന്ത ബാക്കിവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനർത്ഥം വേറൊരു ആലോചന യിലൂടെ വായനക്കാർക്ക് അതിൻ്റെ പരിണാമം പ്രാവർത്തികമാക്കാനാവും  എന്നാണ്.  ദളിത് പെൺകുട്ടിയെ വിവാഹം കഴിച്ചുകൊണ്ട് ഉയർന്ന വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട പുരുഷന്മാർ കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ പാതി പിന്നിട്ട അവസരത്തിൽ നടപ്പിലാക്കി കാണിച്ച വിശാല മനോഭാവവും വ്യക്തിഗത രാഷ്ട്രീയവീക്ഷണവും ഇതിൻ്റെ  ഭാഗമായി കാണണം. ദാരിദ്ര്യം, സ്ത്രീപുരുഷ സമത്വം ,കാല്പനികമായ വിഷാദം ,ആദർശാത്മകതയ്ക്ക് ഉണ്ടായ തിരിച്ചടികൾ , മാനവജാതിയുടെ അധീശത്വം, എവിടെയും ശാസ്ത്രവും യുക്തിയുമാണ് വിജയിക്കുന്നതെന്ന സമീപനം തുടങ്ങിയവയെല്ലാം ആ കഥകളിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തി.

അതേസമയം കഥയെ ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള നോട്ടം എന്ന നിലയിൽ അനുഭവിക്കാൻ മലയാളകഥയിൽ കാര്യമായ ശ്രമങ്ങളില്ല. മിക്ക കഥാകാരന്മാർക്കും തത്ത്വചിന്തയില്ല. ആധുനികതയുടെ ഏറ്റവും വലിയ സവിശേഷത ,അത് ജീവിതത്തെ തത്ത്വചിന്താപരമായി കണ്ടു എന്നുള്ളതാണ്. അതായത്,  അനുഭവിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ദാർശനികമായ അർഥത്തെ  നിർമ്മിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ശരീരത്തിലും മനസ്സിലുമുണ്ടാകുന്ന വിചാരങ്ങൾ, വികാരങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് വെളിപാടായി മാറുകയാണ് . സത്യത്തെയും സൗന്ദര്യത്തെയും ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ജൈവയന്ത്രമായി എഴുത്തുകാരൻ്റെ മനസ്സു മാറുന്നതാണ് നാം കണ്ടത് .സവിശേഷമായ മനസ്സ് ഇതിനാവശ്യമാണ് .എഴുതാനുള്ള ശക്തിയോ കഴിവോ മാത്രം പോര, ഒരു ആധുനിക കഥ രചിക്കാൻ.

ലാറ്റിനമേരിക്കൻ എഴുത്തുകാരനായ ലൂയി ബോർഹസിൻ്റെ (അർജൻറീന) കഥകൾ ഇന്ന് ആവിഷ്കാരത്തിൻ്റെ  പ്രഹേളികകളായി നില്ക്കുകയാണ്.'ദ് ലൈബ്രറി ഓഫ് ബാബേൽ' ലോകകഥ യിൽ ഒരു ബാലികേറാമലയായി നില്ക്കുന്നു. ഒരു ഭാവനയ്ക്കകത്ത് രൂപപ്പെടുന്ന അനേകം ഭാവനകളുടെ കഥയാണിത്. ലോകത്തെ ഒരു ലൈബ്രറിയായി ദൃശ്യവത്ക്കരിക്കുന്ന കഥയിലെ ലൈബ്രേറിയൻ നാമോരോരുത്തരുമാണ്. കഥ എന്ന മാധ്യമത്തിൻ്റെ പരിമിതമായ ലോകമല്ലിത്.കഥയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന വായനക്കാരൻ  വനത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് പുറത്തു കടക്കാനുള്ള വഴിയറിയാതെ ഉഴറുന്ന വനെ പോലെ പരിഭ്രമിക്കും. എങ്ങനെ കഥയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടണമെന്ന് ചിന്തിക്കും. ഇത് ബോർഹസിൻ്റെയുള്ളിലെ(1899-1986) സമസ്യകളുടെ കുത്തൊഴുക്കാണ്‌.

സ്വപ്നാത്മകം ജീവിതം

മലയാളകഥയിൽ ആവർത്തിച്ചു പ്രത്യക്ഷപ്പെടാറുള്ള കാൽപ്പനിക മധുമാസവിഷാദമോ പ്രണയക്കല്യാണമോ ബോർഹസിൻ്റെ രചനകളിൽ അന്വേഷിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. അദ്ദേഹം കഥയ്ക്കുള്ളിൽ സാങ്കല്പിക നോവലുകൾ സൃഷ്ടിക്കാറുണ്ട്. 'പിയറി മെനാർദ് ,ഓഥർ ഓഫ് ദ് ക്വിക്സോട്ട് ' എന്ന കഥ ഓർമ്മവരുന്നു .ഒരു  പുസ്തകനിരൂപണത്തിൻ്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ കഥ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. പിയറി മെനാർദ് എന്ന എഴുത്തുകാരൻ സാങ്കൽപ്പികമാണ് . അദ്ദേഹം എഴുതിയ അപൂർണ്ണമായ 'ക്വിക്സോട്ട് ' എന്ന നോവലിൻ്റെ റിവ്യു ആണ് ബോർഹസിൻ്റെ കഥ. ക്വിക്സോട്ട് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് സ്പാനീഷ് എഴുത്തുകാരൻ സെർവാന്തസിൻ്റെ 'ഡോൺ ക്വിക്സോട്ട് ' എന്ന നോവലിനെയാണ്. ബോർഹസിൻ്റെ ഈ കഥ റിവ്യൂ ആണെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ. ആ റിവ്യു എഴുതുന്നത് സിൽവിനാ ഒകാംപോയ്ക്ക് എന്ന വ്യക്തിയാണ്.ഒരു കഥ പറയാൻ സെർവാന്തസ് ,പിയറി മെനാർദ് ,സിൽവിനാ എന്നീ എഴുത്തുകാരെ ഉപയോഗിക്കുകയാണ് ബോർഹസ്‌.

'സർക്കിൾ റൂയിൻസ്'(വൃത്തത്തിനുള്ളിലെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ )എന്ന കഥയാകട്ടെ അപാരമായ ഒരു സ്വപ്നത്തിലേക്ക് വായനക്കാരനെ ക്ഷണിക്കുകയാണ്. വൈദികകാലത്തെ അന്തരീക്ഷമാണ് ഈ കഥ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. ഒരാൾ ഏതോ പൗരാണികമായ ആരാധനാലയത്തിൻ്റെ  വൃത്താകൃതിയിലുള്ള പ്രദേശത്ത് വന്നെത്തുകയാണ്. ആ ആരാധനാലയത്തിൻ്റെ  അവശിഷ്ടങ്ങൾ മാത്രമേ അവിടെയുള്ളൂ.മുറിവേറ്റു  മയങ്ങിപ്പോയ അയാൾ വിചിത്രമായ സ്വപ്നങ്ങൾ കാണുകയാണ്. തൻ്റെ ചുറ്റിനും  കുറേപേർ വന്നെത്തിയതായി അയാൾ കാണുന്നു. അവർ വിദ്യാർഥികളാണ്.  അവരുമായി അയാൾ സംവദിക്കുന്നു .

സ്വപ്നത്തിനകത്തു തന്നെ അയാൾ ഉണരുകയും വീണ്ടും ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനിടയിൽ  സ്വപ്നങ്ങളുടെ കാലം നീണ്ടു പോകുന്നു .അയാൾ ഒരു ഹൃദയത്തെ സ്വപ്നം കണ്ടു. പതിനാല് ദിവസങ്ങൾ തുടർച്ചയായി ആ ഹൃദയത്തെ അയാൾ കണ്ടു .ആ ഹൃദയം സ്വന്തം ജീവിതം  തന്നെയാണെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി. അയാൾക്ക് അതിനോട് അപൂർവ്വമായ പ്രണയമുണ്ടാകുന്നു .അയാൾ ദൈവികമായ , അനുഷ്ഠാനപരമായ ചര്യകൾ മനസ്സിൽ ആവാഹിച്ച് ആ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഒരു മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അത് അയാളുടെ തന്നെ പ്രതിരൂപമാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുമുണ്ട് .എന്നാൽ അതൊരു ജീവനില്ലാത്ത രൂപമായി അവശേഷിക്കുകയായിരുന്നു. വീണ്ടും പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ ആ രൂപത്തെ ജീവനുള്ളതാക്കുന്നു. അത് നിയതമായ മനുഷ്യരൂപത്തിനു പകരം യഥേഷ്ടം കാളയോ പൂവോ ആകാൻ കഴിയുന്ന  അഗ്നിയായ് മാറുന്നു.  അഗ്നി അയാളെ  സമാധാനിപ്പിക്കുന്നു. നേരത്തെ അയാൾ സ്വപ്നം കണ്ട മനുഷ്യരൂപത്തെ അതേ നിലയിൽ ജീവനുള്ളതാക്കാമെന്ന് അഗ്നി അയാൾക്ക് ഉറപ്പു കൊടുക്കുന്നു. അങ്ങനെ ആ പ്രതിമ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ ഉണരുകയാണ്. അവനെ അയാൾ വിദൂരമായ ഒരു ദേവാലയ പ്രദേശത്തേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു. സ്വപ്നം കണ്ട മനുഷ്യനും സ്വപ്നത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ മനുഷ്യനുമാണ് കഥയിലുള്ളത്.ഇവിടെ  യാഥാർത്ഥ്യത്തെ കഥാകൃത്ത് മറ്റൊരു  രീതിയിൽ വീക്ഷിക്കുകയാണ്. യാഥാർത്ഥ്യം പലർക്കും പലതാണ്.

ചിന്താസന്താനം

അയഥാർത്ഥമായതൊന്നും തന്നെയില്ല. നമ്മൾ മറ്റൊരാളിൻ്റെ സ്വപ്നമാണെന്ന് ചിന്തിക്കാമല്ലോ. നമ്മൾ ദൈവത്തിൻ്റെ  ഭാവനയാണോ?ആരുടെയോ ഭാവനയ്ക്കൊത്ത് മനുഷ്യനും മറ്റു ജീവികളും മാറുന്നു. മനസ്സ് മാറുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ അന്യഗ്രഹജീവികൾ നമ്മുടെ മനസ്സുകളെ ചതുരംഗത്തിലെ കരുക്കൾ എന്നപോലെ മാറ്റിക്കളിക്കുകയല്ലെന്ന് എങ്ങനെ പറയാനാവും ?

ബോർഹസ് ഇന്ത്യൻ തത്ത്വശാസ്ത്രങ്ങളും പുരാതന പാഠങ്ങളും ഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ള വ്യക്തിയാണ് .അദ്ദേഹത്തിന് വിശ്വസനീയമായ മതം ഹിന്ദുമതമാണെന്ന് ഒരു കഥയിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ബൃഹദാരണ്യകോപനിഷത്തിൽ യജ്ഞം ചെയ്തു ഏതു ചിന്തയെയും മനുഷ്യരൂപത്തിൽ സംഭവിപ്പിക്കാമെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ആ സിദ്ധി നേടുന്ന ഒരാൾക്ക് സ്വന്തം ചിന്തയെ സന്താനമായി പരിവർത്തിപ്പിക്കാനാവും. അതല്ലേ ബോർഹസ് ഈ കഥയിൽ ചെയ്യുന്നത് ?വാസ്തവവും മിഥ്യയും തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പുകൾ ഇല്ലാതാവുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്? ജീവിതത്തിൽ അതുണ്ടല്ലോ. ജീവിക്കുമ്പോൾ വാസ്തവങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ മരിക്കുമ്പോൾ അതെല്ലാം മിഥ്യയായി മാറ്റപ്പെടുന്നു.

ശരീരത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു.

തൻ്റെ ജീവിതാവബോധത്തെക്കുറിച്ച്   ഒരിക്കൽ ബോർഹസ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: " മരണാനന്തര ജീവിതത്തിലും ദൈവത്തിലും വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ എൻ്റെ  ഉത്തരം ഇതാണ് :എല്ലാം സാധ്യമാണ്. എല്ലാം സത്യമാണെങ്കിൽ  സ്വർഗ്ഗവും നരകവും മാലാഖമാരും ഉണ്ടാകാം .ഞാനെൻ്റ  ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ജീവിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നത് വിചിത്രമായി തോന്നുകയാണ് .എൻ്റെ  കണ്ണുകളിലൂടെ ആയിരിക്കണമല്ലോ നിങ്ങളെ കാണുന്നത്? വായും നാക്കും ഉപയോഗിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. ഇതൊക്കെ സാധ്യമാണെങ്കിൽ ഇതിനേക്കാൾ അത്ഭുതകരമായത് സാധ്യമാകില്ലേ ? ഞാൻ തന്നെ അനശ്വരനായ ഒരു ദൈവമായിരിക്കില്ലേ ?

കാലമുദ്രകൾ

1)കെ.പി.ബാലചന്ദ്രൻ

വിദ്വാൻ കെ.പ്രകാശത്തിൻ്റെ മകനായ കെ .പി .ബാലചന്ദ്രൻ ധാരാളം പുസ്തകങ്ങൾ മലയാളത്തിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തി. ഷെർലക് ഹോംസ്  സമ്പൂർണ്ണകൃതികളാണ് ഒടുവിൽ ചെയ്തത്. സാഹിത്യപത്രപ്രവർത്തകർ  ഇനിയും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഒരു പേരാണ്  കെ. പി. ബാലചന്ദ്രൻ എന്ന് തോന്നുന്നു.

2)നീലമ്പേരൂർ മധുസൂദനൻനായർ

നീലമ്പേരൂർ സ്വന്തം കവിതയ്ക്ക് വേണ്ടി അനുചരവൃന്ദത്തെയോ ശിഷ്യഗണത്തെയോ സൃഷ്ടിച്ചില്ല. രാഷ്ട്രീയമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹം യഥാർത്ഥ മനുഷ്യസ്നേഹിയും സഹൃദയനുമായിരുന്നു. നിലംപേരൂർ നമ്മുടെ വാങ്മയതാഴ്വരകളിൽ ഒരു സൗമ്യഹരിത സാന്നിദ്ധാമായിരുന്നു.

3)നിഖിൽ മാത്യു

ലാൽ ജോസ് സംവിധാനം ചെയ്ത 'അയാളും ഞാനും തമ്മിൽ' എന്ന സിനിമ മൃദുലമായി വന്ന് ആഴത്തിൽ സ്പർശിക്കുന്ന ഒരു വേദനയായി അനുഭവപ്പെട്ടു. ഈ ചിത്രത്തിൽ നിഖിൽ മാത്യു പാടിയ 'അഴലിൻ്റെ ആഴങ്ങളിൽ അവൾ മാഞ്ഞു പോയി'  എന്ന ഗാനം (സംഗീതം: ഔസേപ്പച്ചൻ, ഗാനരചന :വയലാർ ശരത്ചന്ദ്രവർമ്മ ) ഏകാന്തതയുടെ ഉള്ളിലെ വിഷാദത്തിൻ്റെ ഉഷ്ണപ്രവാഹം പോലെ തീവ്രമായിരുന്നു.

4) രാജേന്ദ്രൻ എടത്തുംകര

കിളിമഞ്ജാരോ ബുക്സ്റ്റാൾ ,ഞാനും ബുദ്ധനും എന്നീ നോവലുകളിലൂടെയും  സാഹിത്യവിമർശന ലേഖനങ്ങളിലൂടെയും സൂക്ഷ്മമായ സംവേനങ്ങൾക്കായി പരിശ്രമിക്കുന്ന എഴുത്തുകാരനാണ് രാജേന്ദ്രൻ എടത്തുംകര

5)അനിൽ പനച്ചൂരാൻ

മലയാള കവിതയിലെ ക്ളിക്കുകളിൽ ചേരാതെ ,ലാൽ ജോസിനെ അനിൽ പനച്ചൂരാൻ കവിത ചൊല്ലിക്കേൾപ്പിച്ചതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം സിനിമാഗാനത്തിലൂടെ പ്രശസ്തനായി. 'ചോരവീണ മണ്ണിൽ നിന്നുയർന്നു വന്ന പുമരം' എന്ന കവിതയും ആലാപനവും നല്കുന്ന വീര്യം ഇവിടെ  വേറൊരു വിപ്ളവ കവിക്കും നല്കാനായില്ല.

വാക്കുകൾ

1)അവനവനോട് സത്യസന്ധത കാണിക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ സൗന്ദര്യം .അത് നമ്മെ സന്തോഷമുള്ളവരാക്കുന്നു.
ലേറ്റിഷ്യ കാസ്ത
(ഫ്രഞ്ച് നടി)

2) നിങ്ങൾ ഒരുപാട് കരഞ്ഞാൽ ഒരു കാര്യം ബോധ്യമാകും-ശ്വാസം കിട്ടാൻ പ്രയാസപ്പെടും.

ഡേവിസ് ലേവിതാൻ,
(അമെരിക്കൻ എഴുത്തുകാരൻ )

3) നമ്മൾ നമ്മുടെ തന്നെ ഓർമ്മകളുടെ കഷണങ്ങളാണ്.
കസ്സൻദ്ര ക്ളെയർ ,
(അമെരിക്കൻ എഴുത്തുകാരി )

4)ഞാൻ യക്ഷിക്കഥകളിലും പുരാണങ്ങളിലും വ്യാളികളിലും  വിശ്വസിക്കുന്നു .അതെല്ലാം നിലനില്ക്കുന്നു ,നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലാണെങ്കിൽ പോലും.

ജോൺ ലെനൻ,
(ഇംഗ്ളീഷ്  സംഗീതജ്ഞൻ)

5)യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ എന്നെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ലഹരി വേണം, അത്യാനന്ദം വേണം ;സാധാരണ ജീവിതം എന്നെ കശക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മറ്റാരിടത്തേക്ക് മാറി സുരക്ഷിതമാവുന്നു.

അനൈസ് നിൻ ,
ഫ്രഞ്ച് - ക്യൂബൻ - അമെരിക്കൻ നോവലിസ്റ്റ്

കവിതയുടെ ഛായകൾ

രാധാകൃഷ്ണൻ എടച്ചേരി എഴുതിയ 'രാമകൃഷ്ണൻ ' ( എഴുത്ത് ,ഡിസംബർ ) കൂർത്ത മുനയുള്ള  ചൂണ്ടയിൽ എന്നപോലെ അനുഭവങ്ങൾ കോർത്തെടുക്കുകയാണ്.

"രാമകൃഷ്ണൻ പോൾവാൾട്ടിൽ
നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് കാണേണ്ടതാണ് കുത്തി നിവർന്ന് വളഞ്ഞ് ആകാശം തൊട്ടു താഴോട്ട് പറന്നു താഴുന്നത് വിസ്മയകരം
ഓരോ പറക്കലിലും ആസ്മ കൊണ്ടുപോയ അപ്പനും
വെയിലിൽ പാട്ടുപാടുന്ന അമ്മയും
ഒറ്റയുടുപ്പിൽ ഉസ്കൂൾ കേറുന്ന
പെങ്ങളും ഒപ്പമുണ്ടാകും ".

ജിനേഷ് കുമാർ എരമം എഴുതിയ തക്കം ( ഗ്രന്ഥാലോകം , ഒക്ടോബർ ) എന്ന കവിതയിൽ കൊറോണയുടെ  ഭയപ്പെടുത്തുന്ന  അവസ്ഥയെ ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു:
" ഖജനാവ് ചിതലരിക്കുന്നു
ആചാരമൊക്കെയും ചാരമാക്കി
നടവാതിൽ കൊട്ടിയടച്ച് ഏകാന്തവാസം വരിച്ച
ദൈവം ആതുരാലയം
തേടിയോടുന്നു " .

നൈരന്തര്യമോ ?

ഏഴാച്ചേരി രാമചന്ദ്രനെക്കുറിച്ച് എ .ജി .ഒലീന എഴുതിയ ലേഖനത്തിൻ്റെ  പേര് 'നൈരന്തര്യത്തിൻ്റെ കവി' (ഗ്രന്ഥാലോകം ,നവംബർ)എന്നാണ്. സ്വകീയമായ കാവ്യവഴിയിലൂടെ, പരിണാമത്തിനു വിധേയമായി ഒഴുകുകയാണ് ഏഴാച്ചേരിയുടെ കവിത എന്ന് ലേഖിക പറയുന്നു. എന്താണ് നൈരന്തര്യം എന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നില്ല.എന്നാൽ  സ്വകീയമായ വഴി ഏഴാച്ചേരിക്കില്ല. കടമ്മനിട്ടക്ക് അതുണ്ടായിരുന്നു, എ.അയ്യപ്പന് ഉണ്ടായിരുന്നു. മറ്റൊരു വാദം, ഏഴാച്ചേരിയുടെ കവിത മാർക്സിയൻ  സൗന്ദര്യശാസ്ത്രത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ് എന്നാണ്. ഒരു കവി മാർക്സിയൻ സൗന്ദര്യശാസ്ത്രമനുസരിച്ച് കവിത എഴുതുന്നു എന്നു പറയുന്നത് കവിയുടെ പരിമിതിയെയാണ് കാണിക്കുന്നത്‌.  കാരണം , കവി സ്വതന്ത്രനാകണമല്ലോ. മാർക്സിയൻ സൗന്ദര്യശാസ്ത്രത്തിൽ എവിടെയാണ് കവിത ? അതിൽ പ്രകൃതി ഇല്ലല്ലോ. കവിതയുടെ സ്വഭാവത്തിന് തന്നെ എതിരാണ് പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ സൗന്ദര്യവാദം.


Aksharajalakam link